آدرس ایمیل خود را وارد نمایید
ثبت
مطالب پایگاه
پیام خود را بنویسید
چاپ کتاب نظریه لاکانی در برنامه درسی آموزش عالی
کتاب "نظریه لاکانی در برنامه درسی آموزش عالی؛ نشانه ناتمام" توسط دکتر غلامرضا یادگارزاده عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبائی ترجمه و از سوی انتشارات موسسه به مبلغ ۲۲۰ هزار تومان راهی بازار نشر شد.
به گزارش روابط عمومی موسسه مترجم در مورد کتاب چنین آورده است:
اثر حاضر تلاشی است جدی و درعینحال جسورانه برای گشودن افقی نو در فهم برنامه درسی آموزش عالی؛ افقی که در آن، آموزش عالی نه بهمنزله مجموعهای از اهداف رفتاری، مهارتها یا شایستگیهای قابلاندازهگیری، بلکه بهمثابه صحنهای از شکلگیری سوژه، رنج، میل، و دلالتهای ناتمامِ هستی انسانی فهم میشود. فرناندو موریلو که از شاگردان پاینار است در این اثر، تلاش دارد با اتکا به روانکاوی لاکانی و سنت «نومفهومسازی برنامه درسی»، نشان دهد که برنامه درسی را باید همچون «عارضهای حلنشده» خواند؛ عارضهای که همزمان چیزی را آشکار و چیزی را پنهان میکند و ازاینرو، همواره نیازمند تفسیر است. انتشار ترجمه فارسی این کتاب در فضایی صورت میگیرد که آموزش عالی بیش از هر زمان دیگری تحت سیطره منطقهای ابزاری، بازارمحور و فناورانه قرار گرفته است. گفتمانهای مسلطِ کیفیت، بهرهوری، مهارتمحوری، شایستگیهای حرفهای و استانداردهای قابلسنجش، اگرچه وعده شفافیت و کارآمدی میدهند، اما اغلب بهای این شفافیت را با حذف پرسش از سوژهگی، رنج، میل و اضطراب دانشجو و استاد میپردازند. این کتاب، درست در نقطهای مداخله میکند که این گفتمانها به بنبست مفهومی خود رسیدهاند.
موریلو اثر خود را آگاهانه در تداوم سنت «نومفهومسازی برنامه درسی» قرار میدهد؛ جریانی که از دهه ۱۹۷۰ با آثاری از ویلیام پاینار، دواین هیوبنر، جانت میلر و دیگران شکل گرفت و کوشید برنامه درسی را از تقلیل به طراحی فنی، هدفگذاری رفتاری، عینیتگرایی و انتقال محتوا نجات دهد. در این سنت، برنامه درسی بیش از آنکه «چیزی که تدریس میشود» باشد، بهمنزله تجربه زیسته آموزشی، مطالعه، خودفهمی و بازسازی سوژه تلقی میشود. بااینحال، نوآوری اصلی موریلو در آن است که این سنت را بهطور نظاممند با روانکاوی لاکانی پیوند میزند. او نشان میدهد که بدون درک سازوکارهای ناخودآگاه، انتقال، همانندسازی و لذت/رنج، هرگونه نظریه انتقادی برنامه درسی ناگزیر در سطح گفتمان باقی میماند و از فهم پیامدهای روانی تعلیم و تربیت/آموزش ناتوان میماند. برای فهم استدلال موریلو، آشنایی اجمالی با مفاهیم بنیادین ژاک لاکان ضروری است. لاکان با «بازگشت به فروید» کوشید روانکاوی را از زیستگرایی سادهانگارانه و روانشناسی تقویتمحور رها سازد و آن را در افقی فلسفی و زبانی بازخوانی کند.
نظریه لاکان نه نسخهای عملیاتی، بلکه چارچوبی تفسیری و انتقادی در اختیار تعلیم و تربیت میگذارد؛ چارچوبی که امکان فهم عمیقتر موقعیتهای آموزشی را فراهم میکند و ما را از توهم کنترل کامل، پیشبینیپذیری مطلق و اصلاحپذیری فوری رها میسازد. در این چارچوب، تربیت نه عرصه اجرای دستورالعملها، بلکه میدان مواجهه با سوژهای است که همواره بیش از آن چیزی است که سیاستها، برنامهها و اهداف رسمی میتوانند دربرگیرند. نظریه لاکان به نظامهای تربیتی یادآوری میکند که ناتمامی نشانهها، شکست و اضطراب نه نشانه نقص تربیت یا آموزش، بلکه شرط امکان آن است؛ و تنها از خلال پذیرش این ناتمامی است که میتوان مسئولانهتر به تعلیم و تربیت، برنامه درسی و نسبت خود با دیگری اندیشید.
علاقمندان می توانند برای خرید کتاب با شماره ۲۳۵۱۷۱۶۷ تماس حاصل فرمایند.
اثر حاضر تلاشی است جدی و درعینحال جسورانه برای گشودن افقی نو در فهم برنامه درسی آموزش عالی؛ افقی که در آن، آموزش عالی نه بهمنزله مجموعهای از اهداف رفتاری، مهارتها یا شایستگیهای قابلاندازهگیری، بلکه بهمثابه صحنهای از شکلگیری سوژه، رنج، میل، و دلالتهای ناتمامِ هستی انسانی فهم میشود. فرناندو موریلو که از شاگردان پاینار است در این اثر، تلاش دارد با اتکا به روانکاوی لاکانی و سنت «نومفهومسازی برنامه درسی»، نشان دهد که برنامه درسی را باید همچون «عارضهای حلنشده» خواند؛ عارضهای که همزمان چیزی را آشکار و چیزی را پنهان میکند و ازاینرو، همواره نیازمند تفسیر است. انتشار ترجمه فارسی این کتاب در فضایی صورت میگیرد که آموزش عالی بیش از هر زمان دیگری تحت سیطره منطقهای ابزاری، بازارمحور و فناورانه قرار گرفته است. گفتمانهای مسلطِ کیفیت، بهرهوری، مهارتمحوری، شایستگیهای حرفهای و استانداردهای قابلسنجش، اگرچه وعده شفافیت و کارآمدی میدهند، اما اغلب بهای این شفافیت را با حذف پرسش از سوژهگی، رنج، میل و اضطراب دانشجو و استاد میپردازند. این کتاب، درست در نقطهای مداخله میکند که این گفتمانها به بنبست مفهومی خود رسیدهاند.
موریلو اثر خود را آگاهانه در تداوم سنت «نومفهومسازی برنامه درسی» قرار میدهد؛ جریانی که از دهه ۱۹۷۰ با آثاری از ویلیام پاینار، دواین هیوبنر، جانت میلر و دیگران شکل گرفت و کوشید برنامه درسی را از تقلیل به طراحی فنی، هدفگذاری رفتاری، عینیتگرایی و انتقال محتوا نجات دهد. در این سنت، برنامه درسی بیش از آنکه «چیزی که تدریس میشود» باشد، بهمنزله تجربه زیسته آموزشی، مطالعه، خودفهمی و بازسازی سوژه تلقی میشود. بااینحال، نوآوری اصلی موریلو در آن است که این سنت را بهطور نظاممند با روانکاوی لاکانی پیوند میزند. او نشان میدهد که بدون درک سازوکارهای ناخودآگاه، انتقال، همانندسازی و لذت/رنج، هرگونه نظریه انتقادی برنامه درسی ناگزیر در سطح گفتمان باقی میماند و از فهم پیامدهای روانی تعلیم و تربیت/آموزش ناتوان میماند. برای فهم استدلال موریلو، آشنایی اجمالی با مفاهیم بنیادین ژاک لاکان ضروری است. لاکان با «بازگشت به فروید» کوشید روانکاوی را از زیستگرایی سادهانگارانه و روانشناسی تقویتمحور رها سازد و آن را در افقی فلسفی و زبانی بازخوانی کند.
نظریه لاکان نه نسخهای عملیاتی، بلکه چارچوبی تفسیری و انتقادی در اختیار تعلیم و تربیت میگذارد؛ چارچوبی که امکان فهم عمیقتر موقعیتهای آموزشی را فراهم میکند و ما را از توهم کنترل کامل، پیشبینیپذیری مطلق و اصلاحپذیری فوری رها میسازد. در این چارچوب، تربیت نه عرصه اجرای دستورالعملها، بلکه میدان مواجهه با سوژهای است که همواره بیش از آن چیزی است که سیاستها، برنامهها و اهداف رسمی میتوانند دربرگیرند. نظریه لاکان به نظامهای تربیتی یادآوری میکند که ناتمامی نشانهها، شکست و اضطراب نه نشانه نقص تربیت یا آموزش، بلکه شرط امکان آن است؛ و تنها از خلال پذیرش این ناتمامی است که میتوان مسئولانهتر به تعلیم و تربیت، برنامه درسی و نسبت خود با دیگری اندیشید.
علاقمندان می توانند برای خرید کتاب با شماره ۲۳۵۱۷۱۶۷ تماس حاصل فرمایند.
کتاب دانشگاه و مثلث مهارتافزایی منتشر شد
کتاب "دانشگاه و مثلث مهارتافزایی" توسط دکتر مهتاب پورآتشی و دکتر اصغر زمانی (اعضای هیئت علمی مؤسسه پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی) و فاطمه اسکوهی دانشآموخته دانشگاه تهران تالیف و از سوی انتشارات موسسه به مبلغ ۳۱۰ هزار تومان راهی بازار نشر شد.
به گزارش روابط عمومی موسسه مولفان در مورد کتاب چنین آورده اند:
در عصری که رویدادها و تحولات علمی و فناورانه با سرعتی بیسابقه، تمام حوزهها ازجمله بازار کار و اشتغال را دستخوش دگرگونی کردهاند، نیروی انسانی همچنان مهمترین موتور محرک توسعه جوامع بهشمار میآید. در چنین فضایی، مهارتافزایی دیگر یک انتخاب نیست؛ بلکه ضرورتی انکارناپذیر و اجتنابناپذیر برای بقا و پیشرفت در دنیای رقابتی امروز و فرداست. نظام آموزش عالی در سراسر جهان با این پرسش کلیدی روبهروست: چگونه میتوان دانشجویان را برای رویارویی با مسائل پیچیده بازار کار و اشتغالی موفق، آمادهتر و اثربخشتر ساخت؟
کتاب حاضر با عنوان دانشگاه و مثلث مهارتافزایی بر آن است تا با تأکید بر نقش بیبدیل دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی در مهارتافزایی و اشتغالپذیری و پرورش دانشجویانی ماهر و توانمند، به مبانی و تجارب عملی دانشگاهها در این زمینه بپردازد و گامهای عینی و عملی برنامهریزی، اجرا و ارزیابی را گام به گام تشریح کند. ساختار کتاب بهگونهای طراحی شده که خواننده را با نگاهی جامع از مبانی نظری تا کاربردهای عملی هدایت کند. این کتاب مشتمل بر پنج فصل است: فصل نخست با عنوان «آغاز سخن: کلیات و مبانی نظری» به چیستی مهارت و مهارتافزایی، مفاهیم و اصطلاحات مرتبط، مدلهای مهارتافزایی و اشتغالپذیری، و نیز تحلیل اسناد بالادستی و سیاستهای آموزش عالی ایران در این حوزه میپردازد. با در نظر گرفتن فرایند مهارتافزایی بهسان یک مثلث، فصلهای دوم تا چهارم کتاب بهترتیب به سه ضلع این مثلث اختصاص یافتهاند: فصل دوم «برنامهریزی و گامهای آغازین»، فصل سوم «یاددهی-یادگیری»، و فصل چهارم «ارزیابی، بازخورد و بازاندیشی». این سه فصل همچون حلقههای یک زنجیر منسجم، در کنار یکدیگر قرار میگیرند و با بهرهگیری از تجارب ملی و جهانی، دیدگاهی جامع از فرایند مهارتافزایی پیشِروی خوانندگان مینهند. فصل پنجم کتاب با عنوان «پایان سخن» تنها یک جمعبندی نیست؛ بلکه چارچوبی راهنما برای برنامهریزی و اقدام دانشگاهها و دغدغهمندان حوزه مهارتافزایی و اشتغالپذیری پیشنهاد میدهد.
علاقمندان می توانند برای خرید کتاب با شماره ۲۳۵۱۷۱۶۷ تماس حاصل فرمایند.
انتشار کتاب دانشگاه مسئولیتپذیر کاوشی در بافتار نوردیک و ورای آن
کتاب "دانشگاه مسئولیتپذیر کاوشی در بافتار نوردیک و ورای آن " توسط دکتر رضا مهدی عضو هیئت علمی مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی و پویا خوئی دانشآموخته مطالعات ترجمه دانشگاه علامه طباطبائی ترجمه و از سوی انتشارات موسسه به مبلغ ۴۹۰ هزار تومان راهی بازار نشر شد.
به گزارش روابط عمومی موسسه مترجمان در مورد کتاب چنین آورده اند:
کشورهای منطقه نوردیک و شمال اروپا همواره در ارزیابیهای بینالمللی، در زمره برترین نظامهای آموزشی جهان جای داشتهاند؛ بااینحال، آنچه این منطقه را بهراستی متمایز میسازد، نه صرفاً کیفیت بالای آموزش، بلکه الگوی منحصربهفرد و کمنظیر همکاریهای منطقهای در عرصه علم و آموزش است. این کشورها، در عین حفظ استقلال کامل در سیاستگذاریهای ملی، توانستهاند بهشکلی موفق، منطقه آموزشی یکپارچه پدید آورند؛ بهگونهای که شهروندان آنها میتوانند تقریباً بدون مانع در سراسر این حوزه جغرافیایی به تحصیل، پژوهش و اشتغال بپردازند. در این چارچوب، شورای وزیران نوردیک، بهعنوان یک نهاد رسمی همکاری میان این کشورها، چشمانداز بلندپروازانه تبدیل این منطقه به یکپارچهترین حوزه آموزشی جهان تا سال ۲۰۳۰ را ترسیم کرده است. این هدف، در قالب برنامه همکاری سالهای ۲۰۲۵ تا ۲۰۳۰ و بر پایه پنج محور اساسی دنبال میشود: تضمین دسترسی همگانی به آموزش باکیفیت در سراسر زندگی، همسوسازی نظامهای آموزشی با نیازهای متحول بازار کار، ارتقای جایگاه پژوهش در سطح بینالمللی، صیانت و گسترش زبانهای شمال اروپا، و سرانجام، تعمیق یکپارچگی در عرصه آموزش و پژوهش.
برخلاف بسیاری از کشورهای انگلیسیزبان که آموزش عالی را بهطور فزاینده در چارچوب منطق بازار و تجاریسازی تعریف میکنند، سنت شمال اروپا بر اصولی چون دسترسی همگانی، عدالت آموزشی و تأمین مالی دولتی استوار است. دراینمیان، نروژ همچنان به سیاست آموزش رایگان در دانشگاههای دولتی پایبند مانده و سایر کشورهای منطقه نیز الگوهای شهریهای متعادلی را برگزیدهاند که ضمن تأمین منابع مالی، مانع جدی بر سر راه دسترسی ایجاد نمیکند.
در چنین بستری، مسئولیتپذیری اجتماعی دانشگاه نه یک فعالیت حاشیهای یا داوطلبانه، بلکه رسالت نهادی و ساختاریافته تلقی میشود. این رویکرد، که در قالب «مأموریت سوم» دانشگاهها صورتبندی شده، فراتر از آموزش و پژوهش، بر نقش دانشگاه در قبال جامعه تأکید دارد. ابعاد عملی این مسئولیتپذیری را میتوان در سه حوزه اصلی مشاهده نمود: نخست، مسئولیت در قبال توسعه پایدار و پیشگامی در مواجهه با بحران اقلیم؛ بهگونهای که اسناد راهبردی دانشگاههای منطقه، تغییرات اقلیمی را مهمترین چالش معاصر دانستهاند. برای نمونه، راهبرد ۲۰۳۰ دانشگاه اسلو بر نقش این دانشگاه در تربیت نیروی انسانی متخصص، انجام پژوهشهای بنیادین و بهکارگیری دانش در حل این بحران تأکید دارد. دوم، مسئولیت در قبال توسعه منطقهای و جوامع محلی؛ دانشگاهها، بهویژه در مناطق کمجمعیت، نقشی فراتر از شاخصهای اقتصادی ایفا کرده و در تقویت انسجام اجتماعی، کیفیت زندگی و هویت منطقهای مؤثرند. سوم، مسئولیت در قبال گفتمان عمومی و سیاستگذاری مبتنی بر شواهد؛ بهگونهای که دانشگاهها با ترویج شفافیت، گفتگوی عمومی و خلق و انتقال دانش، به ارتقای اعتماد اجتماعی نسبت به علم و دانش مدد میرسانند. دراینمیان، نکته اساسی آن است که مسئولیتپذیری اجتماعی در این الگو، نه برآمده از الزامهای بیرونی، بلکه زاییده و برآمده از دل آزادی علمی و استقلال نهادی است.
کتاب دانشگاه مسئولیتپذیر؛ کاوشی در بافتار نوردیک و ورای آن با تمرکز بر تجربه کشورهای شمال اروپا، به واکاوی تحول مفهومی و نهادی مسئولیت اجتماعی در نظام آموزش عالی میپردازد. نویسندگان این اثر، با رویکرد میانرشتهای، تاریخچه و روند تکامل مفهوم دانشگاه مسئولیتپذیر را بررسی کرده و نشان میدهند که دانشگاههای این منطقه چگونه به نهادهایی پاسخگو و متعهد در قبال جامعه بدل میشوند. این کتاب، ضمن طرح پرسشهای بنیادین درباره ماهیت، کارکرد و نسبت دانشگاه با توسعه پایدار و حل مسائل بغرنج جهانی، میکوشد پاسخی مستند و تحلیلی به آنها ارائه دهد. همچنین، با مطالعه اجمالی تجربههایی از کشورهایی چون اندونزی، بریتانیا و اسپانیا، افق مقایسهای گستردهتری پیشروی خواننده میگشاید و بستری برای فهم شباهتها و تفاوتهای الگوهای مسئولیت اجتماعی دانشگاه در نظامهای آموزش عالی مختلف فراهم میسازد.
به باور مترجمان، با توجه به تأکیدات اخیر سیاستگذاران آموزش عالی ایران، ازجمله طرح موضوع «مسئولیت اجتماعی دانشگاههای ایرانی» این اثر میتواند منبعی الهامبخش و راهگشا برای تأمل و بازاندیشی در نقش نهاد دانشگاه در جامعه در حال تحول ایرانی باشد.
علاقمندان می توانند برای خرید کتاب با شماره ۲۳۵۱۷۱۶۷ تماس حاصل فرمایند.
کشورهای منطقه نوردیک و شمال اروپا همواره در ارزیابیهای بینالمللی، در زمره برترین نظامهای آموزشی جهان جای داشتهاند؛ بااینحال، آنچه این منطقه را بهراستی متمایز میسازد، نه صرفاً کیفیت بالای آموزش، بلکه الگوی منحصربهفرد و کمنظیر همکاریهای منطقهای در عرصه علم و آموزش است. این کشورها، در عین حفظ استقلال کامل در سیاستگذاریهای ملی، توانستهاند بهشکلی موفق، منطقه آموزشی یکپارچه پدید آورند؛ بهگونهای که شهروندان آنها میتوانند تقریباً بدون مانع در سراسر این حوزه جغرافیایی به تحصیل، پژوهش و اشتغال بپردازند. در این چارچوب، شورای وزیران نوردیک، بهعنوان یک نهاد رسمی همکاری میان این کشورها، چشمانداز بلندپروازانه تبدیل این منطقه به یکپارچهترین حوزه آموزشی جهان تا سال ۲۰۳۰ را ترسیم کرده است. این هدف، در قالب برنامه همکاری سالهای ۲۰۲۵ تا ۲۰۳۰ و بر پایه پنج محور اساسی دنبال میشود: تضمین دسترسی همگانی به آموزش باکیفیت در سراسر زندگی، همسوسازی نظامهای آموزشی با نیازهای متحول بازار کار، ارتقای جایگاه پژوهش در سطح بینالمللی، صیانت و گسترش زبانهای شمال اروپا، و سرانجام، تعمیق یکپارچگی در عرصه آموزش و پژوهش.
برخلاف بسیاری از کشورهای انگلیسیزبان که آموزش عالی را بهطور فزاینده در چارچوب منطق بازار و تجاریسازی تعریف میکنند، سنت شمال اروپا بر اصولی چون دسترسی همگانی، عدالت آموزشی و تأمین مالی دولتی استوار است. دراینمیان، نروژ همچنان به سیاست آموزش رایگان در دانشگاههای دولتی پایبند مانده و سایر کشورهای منطقه نیز الگوهای شهریهای متعادلی را برگزیدهاند که ضمن تأمین منابع مالی، مانع جدی بر سر راه دسترسی ایجاد نمیکند.
در چنین بستری، مسئولیتپذیری اجتماعی دانشگاه نه یک فعالیت حاشیهای یا داوطلبانه، بلکه رسالت نهادی و ساختاریافته تلقی میشود. این رویکرد، که در قالب «مأموریت سوم» دانشگاهها صورتبندی شده، فراتر از آموزش و پژوهش، بر نقش دانشگاه در قبال جامعه تأکید دارد. ابعاد عملی این مسئولیتپذیری را میتوان در سه حوزه اصلی مشاهده نمود: نخست، مسئولیت در قبال توسعه پایدار و پیشگامی در مواجهه با بحران اقلیم؛ بهگونهای که اسناد راهبردی دانشگاههای منطقه، تغییرات اقلیمی را مهمترین چالش معاصر دانستهاند. برای نمونه، راهبرد ۲۰۳۰ دانشگاه اسلو بر نقش این دانشگاه در تربیت نیروی انسانی متخصص، انجام پژوهشهای بنیادین و بهکارگیری دانش در حل این بحران تأکید دارد. دوم، مسئولیت در قبال توسعه منطقهای و جوامع محلی؛ دانشگاهها، بهویژه در مناطق کمجمعیت، نقشی فراتر از شاخصهای اقتصادی ایفا کرده و در تقویت انسجام اجتماعی، کیفیت زندگی و هویت منطقهای مؤثرند. سوم، مسئولیت در قبال گفتمان عمومی و سیاستگذاری مبتنی بر شواهد؛ بهگونهای که دانشگاهها با ترویج شفافیت، گفتگوی عمومی و خلق و انتقال دانش، به ارتقای اعتماد اجتماعی نسبت به علم و دانش مدد میرسانند. دراینمیان، نکته اساسی آن است که مسئولیتپذیری اجتماعی در این الگو، نه برآمده از الزامهای بیرونی، بلکه زاییده و برآمده از دل آزادی علمی و استقلال نهادی است.
کتاب دانشگاه مسئولیتپذیر؛ کاوشی در بافتار نوردیک و ورای آن با تمرکز بر تجربه کشورهای شمال اروپا، به واکاوی تحول مفهومی و نهادی مسئولیت اجتماعی در نظام آموزش عالی میپردازد. نویسندگان این اثر، با رویکرد میانرشتهای، تاریخچه و روند تکامل مفهوم دانشگاه مسئولیتپذیر را بررسی کرده و نشان میدهند که دانشگاههای این منطقه چگونه به نهادهایی پاسخگو و متعهد در قبال جامعه بدل میشوند. این کتاب، ضمن طرح پرسشهای بنیادین درباره ماهیت، کارکرد و نسبت دانشگاه با توسعه پایدار و حل مسائل بغرنج جهانی، میکوشد پاسخی مستند و تحلیلی به آنها ارائه دهد. همچنین، با مطالعه اجمالی تجربههایی از کشورهایی چون اندونزی، بریتانیا و اسپانیا، افق مقایسهای گستردهتری پیشروی خواننده میگشاید و بستری برای فهم شباهتها و تفاوتهای الگوهای مسئولیت اجتماعی دانشگاه در نظامهای آموزش عالی مختلف فراهم میسازد.
به باور مترجمان، با توجه به تأکیدات اخیر سیاستگذاران آموزش عالی ایران، ازجمله طرح موضوع «مسئولیت اجتماعی دانشگاههای ایرانی» این اثر میتواند منبعی الهامبخش و راهگشا برای تأمل و بازاندیشی در نقش نهاد دانشگاه در جامعه در حال تحول ایرانی باشد.
علاقمندان می توانند برای خرید کتاب با شماره ۲۳۵۱۷۱۶۷ تماس حاصل فرمایند.
چاپ کتاب طراحی تجربه یادگیری با درسآموختههایی برای آموزش عالی
کتاب "طراحی تجربه یادگیری با درسآموختههایی برای آموزش عالی" توسط دکتر سوسن طالبی پژوهشگر تکنولوژی آموزشی و تفکر طراحی و دکتر مریم حسینی لرگانی عضو هیئت علمی مؤسسه پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی تالیف و از سوی انتشارات موسسه به مبلغ ۲۸۰ هزار تومان راهی بازار نشر شد.
به گزارش روابط عمومی موسسه مولف در مورد کتاب چنین آورده است:
«طراحی تجربه یادگیری» (LXD) بهعنوان رویکردی میانرشتهای بر ساماندهی آگاهانه تجربههای یادگیری تمرکز دارد. این رویکرد با بهرهگیری از مبانی طراحی آموزشی، روانشناسی یادگیری، طراحی تعامل و تجربه کاربری، یادگیری را از منظر یادگیرنده تحلیل و طراحی میکند و به زمینههای فردی و اجتماعی توجه ویژه دارد. در این نگاه، هر آنچه یادگیرنده انجام میدهد، تجربه میکند و میآموزد، بخشی از یک کل منسجم به نام «تجربه یادگیری» است. از طریق تجربه یادگیری یاد خواهیم گرفت که چگونه تجربه فراموش نشدنی بسازیم که تأثیرات مثبت پایداری را به ارمغان آورد.
درباره استفاده از طراحی تجربه یادگیری، ادبیات کمی وجود دارد. این اثر تلاشی برای پر کردن این شکاف است و میکوشد با ترکیب دانش علمی و راهبردهای اجرایی، راهنمایی برای تحول در شیوههای طراحی یادگیری باشد. در کتاب حاضر تلاش شد تا جایگاه طراحی تجربه یادگیری در ارتقای کیفیت آموزش تبیین و چارچوبی علمی و کاربردی برای طراحی و بهبود تجربههای یادگیری ارائه شود. در این خصوص، در این کتاب اهداف زیر دنبال شده است:
در بخش دوم در دو فصل به ساختن چارچوبهای مرتبط و نقش LXD در تحول آموزش پرداخته شده است؛ در فصل چهارم، اهمیت طراحی تجربه یادگیری در آموزش و در فصل پنجم، درسآموختههای طراحی تجربه یادگیری برای آموزش عالی ارائه شده است.
در بخش سوم، چگونگی اجرا، فرایندها و ابزارهای پشتیبان طراحی تجربه یادگیری در چهار فصل ارائه شده است؛ در فصل ششم، فرایند اجرایی طراحی تجربه یادگیری، در فصل هفتم، تقویت طراحی تجربه یادگیری با تفکر طراحی، در فصل هشتم، بهرهگیری از فناوری در طراحی تجربه یادگیری و در فصل نهم، اثربخشی و غنای فرایند یادگیری از طریق طراحی فراگیر بررسی شده است.
علاقمندان می توانند برای خرید کتاب با شماره ۲۳۵۱۷۱۶۷ تماس حاصل فرمایند.
«طراحی تجربه یادگیری» (LXD) بهعنوان رویکردی میانرشتهای بر ساماندهی آگاهانه تجربههای یادگیری تمرکز دارد. این رویکرد با بهرهگیری از مبانی طراحی آموزشی، روانشناسی یادگیری، طراحی تعامل و تجربه کاربری، یادگیری را از منظر یادگیرنده تحلیل و طراحی میکند و به زمینههای فردی و اجتماعی توجه ویژه دارد. در این نگاه، هر آنچه یادگیرنده انجام میدهد، تجربه میکند و میآموزد، بخشی از یک کل منسجم به نام «تجربه یادگیری» است. از طریق تجربه یادگیری یاد خواهیم گرفت که چگونه تجربه فراموش نشدنی بسازیم که تأثیرات مثبت پایداری را به ارمغان آورد.
درباره استفاده از طراحی تجربه یادگیری، ادبیات کمی وجود دارد. این اثر تلاشی برای پر کردن این شکاف است و میکوشد با ترکیب دانش علمی و راهبردهای اجرایی، راهنمایی برای تحول در شیوههای طراحی یادگیری باشد. در کتاب حاضر تلاش شد تا جایگاه طراحی تجربه یادگیری در ارتقای کیفیت آموزش تبیین و چارچوبی علمی و کاربردی برای طراحی و بهبود تجربههای یادگیری ارائه شود. در این خصوص، در این کتاب اهداف زیر دنبال شده است:
- تبیین مفهومی و عملی طراحی تجربه یادگیری بهعنوان رویکردی تحولآفرین؛
- تحلیل ارتباط طـراحی تجربه یادگیری با نظـریههای یادگیری، روانشـناسی شـناختی و سازندهگرایی و طراحی آموزشی؛
- ارائه رویکردی نظاممند برای طراحی، اجرا و ارزیابی تجربههای یادگیری؛
- تأکید بر یادگیرندهمحوری، شخصیسازی و توجه به تنوع یادگیرندگان؛
- تغییر پارادایم آموزش بهعنوان انتقال اطلاعات به یادگیری بهعنوان تجربهای تعاملی و معناساز؛
- بررسی نقش طراحی تعامل و فناوریهای آموزشی در ارتقای تجربه یادگیری؛
- معرفی روشهایی برای طراحی محیطهای یادگیری جذاب، تعاملی و پایدار؛
- ارائه نمونههای موفق و موردکاویهای واقعی از طراحی تجربه یادگیری در محیطهای مختلف؛
- ارائه درسآموختههای کاربردی برای مدرسان، طراحان آموزشی و مدیران آموزش.
در بخش دوم در دو فصل به ساختن چارچوبهای مرتبط و نقش LXD در تحول آموزش پرداخته شده است؛ در فصل چهارم، اهمیت طراحی تجربه یادگیری در آموزش و در فصل پنجم، درسآموختههای طراحی تجربه یادگیری برای آموزش عالی ارائه شده است.
در بخش سوم، چگونگی اجرا، فرایندها و ابزارهای پشتیبان طراحی تجربه یادگیری در چهار فصل ارائه شده است؛ در فصل ششم، فرایند اجرایی طراحی تجربه یادگیری، در فصل هفتم، تقویت طراحی تجربه یادگیری با تفکر طراحی، در فصل هشتم، بهرهگیری از فناوری در طراحی تجربه یادگیری و در فصل نهم، اثربخشی و غنای فرایند یادگیری از طریق طراحی فراگیر بررسی شده است.
علاقمندان می توانند برای خرید کتاب با شماره ۲۳۵۱۷۱۶۷ تماس حاصل فرمایند.
انتشار کتاب جُستارهای آموزش عالی، دانشگاه و علمورزیِ ایرانی
کتاب "جُستارهای آموزش عالی، دانشگاه و علمورزیِ ایرانی" توسط دکتر مقصود فراستخواه استاد مؤسسه پژوهش و برنامهریزی آموزشعالی تالیف و از سوی انتشارات موسسه به مبلغ ۲۰۰ هزار تومان راهی بازار نشر شد.
به گزارش روابط عمومی موسسه مولف در مورد کتاب چنین آورده است:
دانشگاه در ایران فرازوفرود بسیار داشت، قصه پرغصهای شد و همچنان هنوز نیز هست. نهاد علم، بخشی از طرح اجتماعی ایران و تکهای از طرح تجدد و تمدن و توسعه و نیکبختی اجتماعیِ پرمصیبت ما بود و هست. ایران، طرحی ناتمام است و برای تمامشدن، خود به علمورزی و دانشگاه نیاز داشت و همچنان با نیازهای فروخورده خویش، دست به گریبان است. ایران در امیدوارانهترین حالت، جامعهای در راه است و آموزش عالی، تکیهگاهی جمعی برای انباشت سرمایه انسانی بلندمدت برای این سرزمین بود و همچنان هست. نهاد تفکر و علم در ایران، نقطه امیدی در دل انبوه نومیدیهایمان برای خلق سرمایه فرهنگی و اجتماعی و نمادین بود.
دانشگاه قابل تقلیل به علم ابزاری و دانش تخصصی و کارخانه شغلسازی و محلی برای تولید آدمهای سازمانی نیست. دانشگاه نهاد بلوغ و نهاد علم است و نهادی که میتواند تولید آگاهی، تولید معرفت و تفکر و تولید معنا، تولید ارتباط و فضا کند. تولید تحرک اجتماعی و تولید آگاهی اجتماعی کند. فرزندان این سرزمین شاید در حیات دانشگاهی بتوانند تجربهای از «بودنـدرـجهان» را آزمون کنند و هویت و سبک زندگی تازه بجویند، سطوح بالغ معرفتشناختی و تفکر انتقادی خویش را پیجویی کنند. درنتیجه دانشگاه، نهاد معرفت و فضای ارتباط و باشگاهی اجتماعی است. فرزند شهر است. از متن شهر بر میخیزد و مدام با شهر زندگی میکند.
فرازوفرود دانشگاه به ما میگوید که معاصربودن ایران و نیکبختی اجتماعی ایران، منطق درونی دشواری داشت. چرا گاه اوج میگرفت و خیلی وقتها نیز در حضیض میشد و چگونه ما گاه اندکی موفق میشدیم و بسیار نیز شکست میخوردیم؟ شاید بخش مهمی از داستان موفقیت و داستان شکست ما تنها از طریق تاریخپژوهی معرفتورزی و علمورزی جدید در ایران و از رهگذر مردمشناسی علم، وجامعهشناسی دانش ایرانی و تحلیل پویاییهای دانشگاه قابل پیجویی است.
خوشا ملتهایی که اگر شکست میخورند، داستان شکست دارند و تحلیل شکست میکنند. ما داستان شکست نداشتیم یا کم داشتیم و گاه داستان اندک پیروزیهایمان را نیز در شرح فتحالفتوحات به ابتذال میکشیدیم. ما داستان شکست نداشتیم و اگر داشتیم جرئت فهم فاجعه و جسارت و دلیری تحلیل جدی شکست نداشتیم یا کم داشتیم.
جنبش علمی و دانشگاهی در تاریخ معاصر ایرانی، چالش استعدادهای انسانی و فکری و اجتماعی این سرزمین با ساختارهای متحجر و متصلب بود. ساختارهایی که چندان از هوش اشباع نمیشدند، اگر ایران چند هزار سال دوام آورده است، بیش از این که حاصل ساختارها باشد به تقلای عاملان انسانی فراهم میشد و مستعجل بود. عاملیتها افقگشایی و کارسازی میکردند. در ایران بیشتر عاملان انسانی هوشمند بودند که کار ناتمام ایران را دنبال میکردند و آنها نیز اغلب از پی میافتادند.
دانشگاهها علاوه بر وجوه سازمانی و حتی احیاناً بنگاهی خود، کموبیش همچنان نهادهای اجتماعی و فرهنگیِ عامالمنفعهای هستند که با ارزشهای نمادین و آکادمیک خود برای جامعه تولید معنا میکنند. دانشگاهها علاوه بر تولید دانش، میتوانند تولید ارتباط کنند. دانشگاهها نهادهایی مشروعیتساز هستند. دانشگاهها با خود فضیلتهای تاریخی دانش و تمدن و حافظه فرهنگی ایران را نیز حمل میکنند.
در اثر حاضر، هر جستار پارهای تقلاهای فهمیدن مسائل در یک حوزه را صورتبندی میکند. درواقع، هر جستار کوششی برای مسئلهمندکردن یک یا چند موضوع، که چهبسا پیشپاافتاده انگاشته شده است، نشان میدهیم که در اینجا چیزی هست. در جستار، سرشت آشناییزدایی هست و اینکه امورِ بدیهی انگاشته شده، دوباره در معرض پرسش و اندیشیدن قرار گیرند و دوباره بازتحلیل و پیجویی شوند. در آنها کوشش برای اختصار هست. بدون اینکه از غموض موضوع فرار کنیم و پاسخهای نهایی دهیم.
علاقمندان می توانند برای خرید کتاب با شماره ۲۳۵۱۷۱۶۷ تماس حاصل فرمایند.
دانشگاه در ایران فرازوفرود بسیار داشت، قصه پرغصهای شد و همچنان هنوز نیز هست. نهاد علم، بخشی از طرح اجتماعی ایران و تکهای از طرح تجدد و تمدن و توسعه و نیکبختی اجتماعیِ پرمصیبت ما بود و هست. ایران، طرحی ناتمام است و برای تمامشدن، خود به علمورزی و دانشگاه نیاز داشت و همچنان با نیازهای فروخورده خویش، دست به گریبان است. ایران در امیدوارانهترین حالت، جامعهای در راه است و آموزش عالی، تکیهگاهی جمعی برای انباشت سرمایه انسانی بلندمدت برای این سرزمین بود و همچنان هست. نهاد تفکر و علم در ایران، نقطه امیدی در دل انبوه نومیدیهایمان برای خلق سرمایه فرهنگی و اجتماعی و نمادین بود.
دانشگاه قابل تقلیل به علم ابزاری و دانش تخصصی و کارخانه شغلسازی و محلی برای تولید آدمهای سازمانی نیست. دانشگاه نهاد بلوغ و نهاد علم است و نهادی که میتواند تولید آگاهی، تولید معرفت و تفکر و تولید معنا، تولید ارتباط و فضا کند. تولید تحرک اجتماعی و تولید آگاهی اجتماعی کند. فرزندان این سرزمین شاید در حیات دانشگاهی بتوانند تجربهای از «بودنـدرـجهان» را آزمون کنند و هویت و سبک زندگی تازه بجویند، سطوح بالغ معرفتشناختی و تفکر انتقادی خویش را پیجویی کنند. درنتیجه دانشگاه، نهاد معرفت و فضای ارتباط و باشگاهی اجتماعی است. فرزند شهر است. از متن شهر بر میخیزد و مدام با شهر زندگی میکند.
فرازوفرود دانشگاه به ما میگوید که معاصربودن ایران و نیکبختی اجتماعی ایران، منطق درونی دشواری داشت. چرا گاه اوج میگرفت و خیلی وقتها نیز در حضیض میشد و چگونه ما گاه اندکی موفق میشدیم و بسیار نیز شکست میخوردیم؟ شاید بخش مهمی از داستان موفقیت و داستان شکست ما تنها از طریق تاریخپژوهی معرفتورزی و علمورزی جدید در ایران و از رهگذر مردمشناسی علم، وجامعهشناسی دانش ایرانی و تحلیل پویاییهای دانشگاه قابل پیجویی است.
خوشا ملتهایی که اگر شکست میخورند، داستان شکست دارند و تحلیل شکست میکنند. ما داستان شکست نداشتیم یا کم داشتیم و گاه داستان اندک پیروزیهایمان را نیز در شرح فتحالفتوحات به ابتذال میکشیدیم. ما داستان شکست نداشتیم و اگر داشتیم جرئت فهم فاجعه و جسارت و دلیری تحلیل جدی شکست نداشتیم یا کم داشتیم.
جنبش علمی و دانشگاهی در تاریخ معاصر ایرانی، چالش استعدادهای انسانی و فکری و اجتماعی این سرزمین با ساختارهای متحجر و متصلب بود. ساختارهایی که چندان از هوش اشباع نمیشدند، اگر ایران چند هزار سال دوام آورده است، بیش از این که حاصل ساختارها باشد به تقلای عاملان انسانی فراهم میشد و مستعجل بود. عاملیتها افقگشایی و کارسازی میکردند. در ایران بیشتر عاملان انسانی هوشمند بودند که کار ناتمام ایران را دنبال میکردند و آنها نیز اغلب از پی میافتادند.
دانشگاهها علاوه بر وجوه سازمانی و حتی احیاناً بنگاهی خود، کموبیش همچنان نهادهای اجتماعی و فرهنگیِ عامالمنفعهای هستند که با ارزشهای نمادین و آکادمیک خود برای جامعه تولید معنا میکنند. دانشگاهها علاوه بر تولید دانش، میتوانند تولید ارتباط کنند. دانشگاهها نهادهایی مشروعیتساز هستند. دانشگاهها با خود فضیلتهای تاریخی دانش و تمدن و حافظه فرهنگی ایران را نیز حمل میکنند.
در اثر حاضر، هر جستار پارهای تقلاهای فهمیدن مسائل در یک حوزه را صورتبندی میکند. درواقع، هر جستار کوششی برای مسئلهمندکردن یک یا چند موضوع، که چهبسا پیشپاافتاده انگاشته شده است، نشان میدهیم که در اینجا چیزی هست. در جستار، سرشت آشناییزدایی هست و اینکه امورِ بدیهی انگاشته شده، دوباره در معرض پرسش و اندیشیدن قرار گیرند و دوباره بازتحلیل و پیجویی شوند. در آنها کوشش برای اختصار هست. بدون اینکه از غموض موضوع فرار کنیم و پاسخهای نهایی دهیم.
علاقمندان می توانند برای خرید کتاب با شماره ۲۳۵۱۷۱۶۷ تماس حاصل فرمایند.
چاپ کتاب دانشِ در حاشیه فرهنگهای دیجیتال و ژانرهای نوظهور کنشگری علمی
کتاب "دانشِ در حاشیه فرهنگهای دیجیتال و ژانرهای نوظهور کنشگری علمی" توسط دکتر عبدالله کریمزاده عضو هیئت علمی مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی تالیف و از سوی انتشارات موسسه به مبلغ ۲۲۰ هزار تومان راهی بازار نشر شد. راهی بازار نشر شد.
به گزارش روابط عمومی موسسه مولف در مورد کتاب چنین آورده است:
دانشگاه را باید نه صرفاً بهمثابه یک نهاد، بلکه بهمثابه یک میدان فهم کرد؛ میدانی که در آن، کنشگران مختلف با برخورداری نامتوازن از سرمایههای فرهنگی، نمادین، زبانی و نهادی، درگیر تعریف حدود و ثغور دانشاند. در این میدان، آنچه بهمثابه «دانش مشروع» تثبیت میشود، حاصل نوعی تثبیت موقت هژمونی معرفتی است که همواره در معرض چالش و بازآرایی قرار دارد.
کتاب حاضر از دل این درک میدانمند از دانشگاه شکل گرفته است؛ تلاشی برای جابهجاکردن نقطه تمرکز از ساختارهای تثبیتشده بهسوی فرایندهای در حال شدن. در این جابهجایی، توجه از آنچه رسمیت یافته به آنچه در حال شکلگیری است معطوف میشود؛ به جریانهایی که هنوز نامگذاری نشدهاند، یا اگر نامگذاری شدهاند، در حاشیه قرار دارند. این جریانها، که در این کتاب تحت عنوان «ژانرهای نوظهور کنشگری علمی» مفهومپردازی شدهاند، نه صرفاً پدیدههایی حاشیهای، بلکه بخشی از منطق درونی تحول در میدان دانشگاهیاند؛ یعنی همان نقطهای که بازتولید و مقاومت بهطور همزمان در آن فعالاند.
برای فهم این وضعیت، کتاب از چارچوبی ویلیامزی بهره میگیرد که فرهنگ را نه یک کل یکپارچه، بلکه برآیند فرایندهای همزمان و ناهمساز میداند: امر مسلط، امر رسوبی و امر نوظهور. در این میان، امر مسلط از خلال نهادها و رویههای تثبیتشده، فرایندهای تولید و ارزیابی دانش را بازتولید میکند (در معنای آلتوسریِ دستگاههای ایدئولوژیک دولت)؛ امر رسوبی در قالب سنتهای علمی، قواعد جاافتاده و حافظه تاریخیِ نهادینهشده تداوم مییابد (آنچه بوردیو آن را تثبیت عادتوارههای میدان مینامد)؛ و امر نوظهور هنوز تثبیت نشده است: نه بهطور کامل صورتبندی شده و نه در نظم مسلط ادغام شده، بلکه در وضعیت ناتمامی قرار دارد که امکان دگرگونی را باز نگه میدارد. تمرکز این کتاب بر سطح سوم است؛ جایی که مقاومت هنوز به نهاد تبدیل نشده و امکان هنوز به هنجار بدل نشده است.
کتاب با تمرکز بر بستر ایرانی، به تحلیل خردهفرهنگهایی میپردازد که در حاشیه میدان دانشگاهی و عمدتاً در فضاهای دیجیتال شکل گرفتهاند. این خردهفرهنگها با بهرهگیری از تاکتیکهایی که در نسبت با استراتژیهای نهادی تعریف میشوند، در حال بازآرایی مرزهای کنشگری علمیاند؛ یعنی همان جایی که مقاومت نه در قالب نفی، بلکه در قالب بازتوزیع معنا عمل میکند. از بازنویسی دانشهای حاشیهای و افشاگری نسبت به سازوکارهای آموزشی، تا بیان کارناوالی و شکلگیری مرجعیتهای اینفلوئنسری، این جریانها نشان میدهند چگونه میتوان با منابع محدود در نظمهای تثبیتشده اختلال ایجاد کرد.
ادعای مرکزی کتاب آن است که دانشگاه معاصر را نمیتوان بدون در نظر گرفتن این لایههای نوظهور فهمید. آنچه در پلتفرمها، در کنشهای غیررسمی و در شبکههای پراکنده دانش در حال وقوع است، نه امری بیرونی، بلکه بخشی از خودِ منطق درونی میدان است؛ جایی که بازتولید و مقاومت بهصورت همزمان کار میکنند. حتی الگوریتمها نیز در این میان صرفاً ابزار نیستند، بلکه بهمثابه کنشگران غیرانسانی در تنظیم رؤیتپذیری و مرجعیت دخالت دارند.
برایناساس، این کتاب میکوشد تصویری ارائه دهد که در آن قدرت و مقاومت، تثبیت و دگرگونی، و مرکز و حاشیه در نسبتی دیالکتیکی و پیوستاری فهم میشوند؛ نسبتی که در آن هیچکدام از قطبها خالص نیستند. همانطور که منطق فازی نشان میدهد، مرزها نه خطی، بلکه تدریجیاند؛ و همین تدریجیبودن است که سیاست دانش را در عصر دیجیتال پیچیدهتر میکند.
دانشگاه را باید نه صرفاً بهمثابه یک نهاد، بلکه بهمثابه یک میدان فهم کرد؛ میدانی که در آن، کنشگران مختلف با برخورداری نامتوازن از سرمایههای فرهنگی، نمادین، زبانی و نهادی، درگیر تعریف حدود و ثغور دانشاند. در این میدان، آنچه بهمثابه «دانش مشروع» تثبیت میشود، حاصل نوعی تثبیت موقت هژمونی معرفتی است که همواره در معرض چالش و بازآرایی قرار دارد.
کتاب حاضر از دل این درک میدانمند از دانشگاه شکل گرفته است؛ تلاشی برای جابهجاکردن نقطه تمرکز از ساختارهای تثبیتشده بهسوی فرایندهای در حال شدن. در این جابهجایی، توجه از آنچه رسمیت یافته به آنچه در حال شکلگیری است معطوف میشود؛ به جریانهایی که هنوز نامگذاری نشدهاند، یا اگر نامگذاری شدهاند، در حاشیه قرار دارند. این جریانها، که در این کتاب تحت عنوان «ژانرهای نوظهور کنشگری علمی» مفهومپردازی شدهاند، نه صرفاً پدیدههایی حاشیهای، بلکه بخشی از منطق درونی تحول در میدان دانشگاهیاند؛ یعنی همان نقطهای که بازتولید و مقاومت بهطور همزمان در آن فعالاند.
برای فهم این وضعیت، کتاب از چارچوبی ویلیامزی بهره میگیرد که فرهنگ را نه یک کل یکپارچه، بلکه برآیند فرایندهای همزمان و ناهمساز میداند: امر مسلط، امر رسوبی و امر نوظهور. در این میان، امر مسلط از خلال نهادها و رویههای تثبیتشده، فرایندهای تولید و ارزیابی دانش را بازتولید میکند (در معنای آلتوسریِ دستگاههای ایدئولوژیک دولت)؛ امر رسوبی در قالب سنتهای علمی، قواعد جاافتاده و حافظه تاریخیِ نهادینهشده تداوم مییابد (آنچه بوردیو آن را تثبیت عادتوارههای میدان مینامد)؛ و امر نوظهور هنوز تثبیت نشده است: نه بهطور کامل صورتبندی شده و نه در نظم مسلط ادغام شده، بلکه در وضعیت ناتمامی قرار دارد که امکان دگرگونی را باز نگه میدارد. تمرکز این کتاب بر سطح سوم است؛ جایی که مقاومت هنوز به نهاد تبدیل نشده و امکان هنوز به هنجار بدل نشده است.
کتاب با تمرکز بر بستر ایرانی، به تحلیل خردهفرهنگهایی میپردازد که در حاشیه میدان دانشگاهی و عمدتاً در فضاهای دیجیتال شکل گرفتهاند. این خردهفرهنگها با بهرهگیری از تاکتیکهایی که در نسبت با استراتژیهای نهادی تعریف میشوند، در حال بازآرایی مرزهای کنشگری علمیاند؛ یعنی همان جایی که مقاومت نه در قالب نفی، بلکه در قالب بازتوزیع معنا عمل میکند. از بازنویسی دانشهای حاشیهای و افشاگری نسبت به سازوکارهای آموزشی، تا بیان کارناوالی و شکلگیری مرجعیتهای اینفلوئنسری، این جریانها نشان میدهند چگونه میتوان با منابع محدود در نظمهای تثبیتشده اختلال ایجاد کرد.
ادعای مرکزی کتاب آن است که دانشگاه معاصر را نمیتوان بدون در نظر گرفتن این لایههای نوظهور فهمید. آنچه در پلتفرمها، در کنشهای غیررسمی و در شبکههای پراکنده دانش در حال وقوع است، نه امری بیرونی، بلکه بخشی از خودِ منطق درونی میدان است؛ جایی که بازتولید و مقاومت بهصورت همزمان کار میکنند. حتی الگوریتمها نیز در این میان صرفاً ابزار نیستند، بلکه بهمثابه کنشگران غیرانسانی در تنظیم رؤیتپذیری و مرجعیت دخالت دارند.
برایناساس، این کتاب میکوشد تصویری ارائه دهد که در آن قدرت و مقاومت، تثبیت و دگرگونی، و مرکز و حاشیه در نسبتی دیالکتیکی و پیوستاری فهم میشوند؛ نسبتی که در آن هیچکدام از قطبها خالص نیستند. همانطور که منطق فازی نشان میدهد، مرزها نه خطی، بلکه تدریجیاند؛ و همین تدریجیبودن است که سیاست دانش را در عصر دیجیتال پیچیدهتر میکند.
علاقمندان می توانند برای خرید کتاب با شماره ۲۳۵۱۷۱۶۷ تماس حاصل فرمایند.
کتاب سیاستها و برنامههای آموزش عالی ایران ۱۳۱۳-۱۳۵۷ منتشر شد
| آخرین بروزرسانی: 1405/4/22 |
کتاب "سیاستها و برنامههای آموزش عالی ایران ۱۳۱۳-۱۳۵۷ " توسط دکتر غلامرضا ذاکرصالحی استاد مؤسسه پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی تالیف و از سوی انتشارات موسسه به مبلغ ۳۷۰ هزار تومان راهی بازار نشر شد.
به گزارش روابط عمومی موسسه مولف در مورد کتاب چنین آورده است:
گذشته چراغ راه آینده است. تحلیل روندهای تاریخی گذشته و انباشت تجارب مدیریتی و کارشناسی موجود میتواند بافتار و زمینهها و ظرفیتهای نهفته و آشکار برای توسعه کشور(در اینجا: توسعه آموزش عالی) را بازشناسی کند. بدیهی است این آموزهها، هماکنون که برنامه هفتم توسعه در دست تدوین است، میتواند برای سیاستگذاران آموزش عالی آموزنده باشد. هدف این مطالعه تبیین و واکاوی جهتگیریهای اصلی است که در درون سیاستها و برنامههای تعقیبشده برای بخش آموزش عالی در دوران قبل از انقلاب اسلامی و پس از آن دنبال شده است.
در دوره مورد مطالعه (۱۳۵۷-۱۳۱۳) در عمل، پیادهسازی طیف متنوعی از الگوهای دانشگاهی پیگیری شده است اعم از الگوی ناپلئونی، هومبولتی، آکسبریجی و الگوی امریکایی. از سویی ماهیت برنامهها به دلیل مشکلات ساختاری موجود صرفا بهسمت «سرمایهگذاری دولتی» سوق یافته است و سایر جنبههای توسعه بهعنوان یک پویش همهجانبه اجتماعی مغفول مانده بود. مدرنیزاسیون آمرانه با رگههایی از ناسیونالیسم، همه پویاییهای جامعه ایران را نمیدید. نگاه به بیرون داشته و به ثروتهای نفتی تکیه داشت. ازاینرو با وجود برنامهها و مطالعات مدون، کارشناسان بینالمللی نقدهای جدی به کارایی نظام آموزشی ایران داشتند. برابر گزارشهایی که در همان دوره منتشر شده است اکثر دانشآموختگان در سمتهایی بیارتباط با رشته تحصیلی و تخصص خود به کار گرفته شدند. در سطوح کلان و میانی به دلیل خلط امر سیاسی و آکادمیک استقلال دانشگاهها پیوسته در فرازونشیب و شکننده بوده است. در این مقطع میزان استقلال و آزادی آکادمیک با میزان اقتدار دولت مرکزی رابطه معکوس دارد.
اکنون سیاستگذاران در وزارت عتف و شورای عالی علوم تحقیقات و فناوری به پیشینه و سابقه سیاستها و برنامههای آموزش عالی کشور نیاز دارند. همچنین اطلاع و اشراف کافی بر این امر که آیا برنامههای مشابه در بافتار فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی ایران جوابگو و مؤثر بوده یا خیر مهم تلقی میشود. آیا این برنامهها میتواند تکرار شود و استمرار پیدا کند؟ اصولا سیاست یا خطمشی در هر کشوری یک امتداد تاریخی در گذشته دارد. سیاستها و برنامههای آموزش عالی نیز خلقالساعه نیستند و اغلب ریشه در تفکر و فرهنگ و ساختارهای ذهنی یک ملت و قوم دارند. دولتهایی که میآیند و میروند دستکاریها و تغییراتی هم در این خطمشیها اعمال میکنند. درهرحال شناخت ریشهها میتواند کمک زیادی به شناخت شاخ و برگها نموده و کل مسیر را روشن کند. گذشته چراغ راه آینده است. تشریح این برنامهها با اتکا به اسناد متقن موجود هدف نخست محقق و ارزیابی میزان توفیق آنها از دیدگاه خبرگان و مطلعان کلیدی هدف دوم محقق در پیگیری این مطالعه است.
این اثر دو پرسش کلیدی زیر را مطرح و کنکاش میکند:
۱) از تأسیس دانشگاه تهران تا سال۱۳۵۷(برنامه عمرانی اول تا پنجم) چه سیاستها و برنامههای کلانی برای پیشرفت آموزش عالی در دستور کار بوده است؟
۲) از دیدگاه خبرگان این سیاستها و برنامهها در عمل چقدر موفق یا ناموفق بوده و حاوی چه درسهایی برای آموزش عالی امروز هستند؟
ساختار کتاب در ده فصل تنظیم شده است. پس از دیباچه مؤسسه و فصل نخست با عنوان «درآمد»، در فصل دوم مهمترین برنامههای آموزش عالی در دوره پهلوی اول بررسی میشود. فصل سوم به بررسی و نقد آموزش عالی در برنامههای عمرانی اختصاص دارد و در فصل چهارم سیاستها و برنامههای کلان آموزش عالی در عهد پهلوی واکاوی شده است. فصل پنجم برنامههای خاص را مورد بررسی قرار میدهد و فصل ششم به برنامه توسعه همکاریهای بینالمللی دانشگاهها میپردازد. در فصل هفتم، تأسیس و توسعه نهادها و سازمانهای پژوهشی بررسی شده و فصل هشتم با عنوان «روایت و نقد صاحبنظران و کنشگران عصر پهلوی»، دیدگاههای روایتگران خارجی و داخلی را در دو بخش مجزا ارائه میکند. فصل نهم نیز یافتههای مصاحبه با خبرگان و مطلعان کلیدی را دربر میگیرد و سرانجام در فصل دهم، تحلیل و جمعبندی پژوهش ارائه شده است. کتاب همچنین شامل منابع و پیوستها است.
گذشته چراغ راه آینده است. تحلیل روندهای تاریخی گذشته و انباشت تجارب مدیریتی و کارشناسی موجود میتواند بافتار و زمینهها و ظرفیتهای نهفته و آشکار برای توسعه کشور(در اینجا: توسعه آموزش عالی) را بازشناسی کند. بدیهی است این آموزهها، هماکنون که برنامه هفتم توسعه در دست تدوین است، میتواند برای سیاستگذاران آموزش عالی آموزنده باشد. هدف این مطالعه تبیین و واکاوی جهتگیریهای اصلی است که در درون سیاستها و برنامههای تعقیبشده برای بخش آموزش عالی در دوران قبل از انقلاب اسلامی و پس از آن دنبال شده است.
در دوره مورد مطالعه (۱۳۵۷-۱۳۱۳) در عمل، پیادهسازی طیف متنوعی از الگوهای دانشگاهی پیگیری شده است اعم از الگوی ناپلئونی، هومبولتی، آکسبریجی و الگوی امریکایی. از سویی ماهیت برنامهها به دلیل مشکلات ساختاری موجود صرفا بهسمت «سرمایهگذاری دولتی» سوق یافته است و سایر جنبههای توسعه بهعنوان یک پویش همهجانبه اجتماعی مغفول مانده بود. مدرنیزاسیون آمرانه با رگههایی از ناسیونالیسم، همه پویاییهای جامعه ایران را نمیدید. نگاه به بیرون داشته و به ثروتهای نفتی تکیه داشت. ازاینرو با وجود برنامهها و مطالعات مدون، کارشناسان بینالمللی نقدهای جدی به کارایی نظام آموزشی ایران داشتند. برابر گزارشهایی که در همان دوره منتشر شده است اکثر دانشآموختگان در سمتهایی بیارتباط با رشته تحصیلی و تخصص خود به کار گرفته شدند. در سطوح کلان و میانی به دلیل خلط امر سیاسی و آکادمیک استقلال دانشگاهها پیوسته در فرازونشیب و شکننده بوده است. در این مقطع میزان استقلال و آزادی آکادمیک با میزان اقتدار دولت مرکزی رابطه معکوس دارد.
اکنون سیاستگذاران در وزارت عتف و شورای عالی علوم تحقیقات و فناوری به پیشینه و سابقه سیاستها و برنامههای آموزش عالی کشور نیاز دارند. همچنین اطلاع و اشراف کافی بر این امر که آیا برنامههای مشابه در بافتار فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی ایران جوابگو و مؤثر بوده یا خیر مهم تلقی میشود. آیا این برنامهها میتواند تکرار شود و استمرار پیدا کند؟ اصولا سیاست یا خطمشی در هر کشوری یک امتداد تاریخی در گذشته دارد. سیاستها و برنامههای آموزش عالی نیز خلقالساعه نیستند و اغلب ریشه در تفکر و فرهنگ و ساختارهای ذهنی یک ملت و قوم دارند. دولتهایی که میآیند و میروند دستکاریها و تغییراتی هم در این خطمشیها اعمال میکنند. درهرحال شناخت ریشهها میتواند کمک زیادی به شناخت شاخ و برگها نموده و کل مسیر را روشن کند. گذشته چراغ راه آینده است. تشریح این برنامهها با اتکا به اسناد متقن موجود هدف نخست محقق و ارزیابی میزان توفیق آنها از دیدگاه خبرگان و مطلعان کلیدی هدف دوم محقق در پیگیری این مطالعه است.
این اثر دو پرسش کلیدی زیر را مطرح و کنکاش میکند:
۱) از تأسیس دانشگاه تهران تا سال۱۳۵۷(برنامه عمرانی اول تا پنجم) چه سیاستها و برنامههای کلانی برای پیشرفت آموزش عالی در دستور کار بوده است؟
۲) از دیدگاه خبرگان این سیاستها و برنامهها در عمل چقدر موفق یا ناموفق بوده و حاوی چه درسهایی برای آموزش عالی امروز هستند؟
ساختار کتاب در ده فصل تنظیم شده است. پس از دیباچه مؤسسه و فصل نخست با عنوان «درآمد»، در فصل دوم مهمترین برنامههای آموزش عالی در دوره پهلوی اول بررسی میشود. فصل سوم به بررسی و نقد آموزش عالی در برنامههای عمرانی اختصاص دارد و در فصل چهارم سیاستها و برنامههای کلان آموزش عالی در عهد پهلوی واکاوی شده است. فصل پنجم برنامههای خاص را مورد بررسی قرار میدهد و فصل ششم به برنامه توسعه همکاریهای بینالمللی دانشگاهها میپردازد. در فصل هفتم، تأسیس و توسعه نهادها و سازمانهای پژوهشی بررسی شده و فصل هشتم با عنوان «روایت و نقد صاحبنظران و کنشگران عصر پهلوی»، دیدگاههای روایتگران خارجی و داخلی را در دو بخش مجزا ارائه میکند. فصل نهم نیز یافتههای مصاحبه با خبرگان و مطلعان کلیدی را دربر میگیرد و سرانجام در فصل دهم، تحلیل و جمعبندی پژوهش ارائه شده است. کتاب همچنین شامل منابع و پیوستها است.
علاقمندان می توانند برای خرید کتاب با شماره ۲۳۵۱۷۱۶۷ تماس حاصل فرمایند.
کتاب نگهداشت و توانمندسازی اعضای هیئت علمی از مفهوم تا سیاست منتشر شد
| آخرین بروزرسانی: 1405/4/9 |
کتاب "نگهداشت و توانمندسازی اعضای هیئت علمی از مفهوم تا سیاست " توسط دکتر سید اسماعیل موسوی عضو هیئت علمی مؤسسه پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی تالیف و از سوی انتشارات موسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی به مبلغ ۳۵۴ هزار تومان راهی بازار نشر شد.
به گزارش روابط عمومی موسسه مولف در مورد کتاب چنین آورده است:
کتابی که پیشروی شماست، حاصل تلاشی برای پاسخ به یکی از مهمترین پرسشهای نظام آموزش عالی ایران در دو دهه اخیر است: چرا نظام دانشگاهی ما در حفظ و پرورش سرمایه انسانی خود بهخوبی عمل نکرده است و چگونه میتوان این روند را معکوس کرد؟ این پرسش، چنانکه در فصلهای پیشرو خواهیم دید، نه پرسشی صرفاً فنی درباره منابع انسانی است و نه دغدغهای محدود به متخصصان مدیریت دانشگاهی. این پرسش در عمق خود به آینده علمی، فرهنگی و حتی امنیتی کشور گره خورده است؛ زیرا دانشگاه بدون استاد توانمند و ماندگار، صرفاً ساختمانی از آجر و آهن است که از تولید دانش و تربیت نسل آینده ناتوان میماند.
این کتاب در سه بخش شامل نه فصل سامان یافته است. بخش اول به مبانی نظری و مفهومی اختصاص دارد و شامل مقدمهای جامع، تبیین مفاهیم نگهداشت و توانمندسازی، و معرفی چارچوبهای نظری مرتبط است. بخش دوم، به تحلیل وضعیت ایران در حوزه نگهداشت و توانمندسازی اختصاص یافته که شامل مطالعه روند تاریخی، عوامل فردی، سازمانی، محیطی و ابعاد توانمندسازی است که به همراه ارائه بینشهایی از بافت بینالمللی با استفاده از یک مطالعه فراترکیب میپردازد. بخش سوم به مطالعات تطبیقی بینالمللی میپردازد و تجربه سه منطقه آمریکای شمالی، اروپا، و شرق آسیا را تحلیل میکند و درنهایت توصیههای سیاستی را در سه سطح ملی، دانشگاهی و فردی ارائه میدهد.
این کتاب آگاهانه میان دو دنیا حرکت میکند: دنیای دقت آکادمیک با اتکا به مستندات روششناختی و چارچوبهای نظری معتبر، و دنیای زبان عملیاتی سیاستی که برای تصمیمگیران قابل فهم و کاربردی باشد. در همه فصلها کوشیدهایم پیش از بحث عمیق نظری، ابتدا اهمیت و کاربرد عملی موضوع را روشن کنیم و در پایان هر فصل، دلالتهای سیاستی برآمده از آن بحث را مطرح سازیم. منابع هر فصل، شامل گزارشهای رسمی، مصاحبههای مطبوعاتی، اسناد بالادستی و مقالات علمی، در انتهای همان فصل مرتبط آورده شده است تا خواننده بتواند بهآسانی به منابع اصلی دسترسی داشته باشد.
کتابی که پیشروی شماست، حاصل تلاشی برای پاسخ به یکی از مهمترین پرسشهای نظام آموزش عالی ایران در دو دهه اخیر است: چرا نظام دانشگاهی ما در حفظ و پرورش سرمایه انسانی خود بهخوبی عمل نکرده است و چگونه میتوان این روند را معکوس کرد؟ این پرسش، چنانکه در فصلهای پیشرو خواهیم دید، نه پرسشی صرفاً فنی درباره منابع انسانی است و نه دغدغهای محدود به متخصصان مدیریت دانشگاهی. این پرسش در عمق خود به آینده علمی، فرهنگی و حتی امنیتی کشور گره خورده است؛ زیرا دانشگاه بدون استاد توانمند و ماندگار، صرفاً ساختمانی از آجر و آهن است که از تولید دانش و تربیت نسل آینده ناتوان میماند.
این کتاب در سه بخش شامل نه فصل سامان یافته است. بخش اول به مبانی نظری و مفهومی اختصاص دارد و شامل مقدمهای جامع، تبیین مفاهیم نگهداشت و توانمندسازی، و معرفی چارچوبهای نظری مرتبط است. بخش دوم، به تحلیل وضعیت ایران در حوزه نگهداشت و توانمندسازی اختصاص یافته که شامل مطالعه روند تاریخی، عوامل فردی، سازمانی، محیطی و ابعاد توانمندسازی است که به همراه ارائه بینشهایی از بافت بینالمللی با استفاده از یک مطالعه فراترکیب میپردازد. بخش سوم به مطالعات تطبیقی بینالمللی میپردازد و تجربه سه منطقه آمریکای شمالی، اروپا، و شرق آسیا را تحلیل میکند و درنهایت توصیههای سیاستی را در سه سطح ملی، دانشگاهی و فردی ارائه میدهد.
این کتاب آگاهانه میان دو دنیا حرکت میکند: دنیای دقت آکادمیک با اتکا به مستندات روششناختی و چارچوبهای نظری معتبر، و دنیای زبان عملیاتی سیاستی که برای تصمیمگیران قابل فهم و کاربردی باشد. در همه فصلها کوشیدهایم پیش از بحث عمیق نظری، ابتدا اهمیت و کاربرد عملی موضوع را روشن کنیم و در پایان هر فصل، دلالتهای سیاستی برآمده از آن بحث را مطرح سازیم. منابع هر فصل، شامل گزارشهای رسمی، مصاحبههای مطبوعاتی، اسناد بالادستی و مقالات علمی، در انتهای همان فصل مرتبط آورده شده است تا خواننده بتواند بهآسانی به منابع اصلی دسترسی داشته باشد.
علاقمندان می توانند برای خرید کتاب با شماره ۲۳۵۱۷۱۶۴ تماس حاصل فرمایند.
چاپ کتاب حکمرانی مشارکتی آموزش عالی
| آخرین بروزرسانی: 1405/3/31 |
کتاب "حکمرانی مشارکتی آموزش عالی " توسط دکتر سمیه نصیرزاده عضو هیئت علمی مؤسسه پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی تالیف و از سوی انتشارات موسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی به بهای ۴۰۰ هزار تومان راهی بازار نشر شد.
_(1).jpg)
به گزارش روابط عمومی موسسه مولف در مورد کتاب چنین آورده است:
در دنیای معاصر، مشارکت در عرصههای مختلف اجتماعی، ازجمله آموزش، بهداشت، اقتصاد و سیاست، به ابزاری حیاتی برای تحقق دموکراسی و ارتقای شفافیت و کارایی در سازمانها و نهادها تبدیل شده است. در این زمینه، بهویژه در حوزه آموزش عالی، مشارکت بهعنوان یکی از مؤلفههای اصلی برای ارتقای کیفیت آموزش و پژوهش در دانشگاهها شناخته میشود. علاوهبراین، مشارکت فعالانه در تصمیمگیریهای آموزشی و حکمرانی دانشگاهها میتواند به تقویت دموکراسی در فرایندهای آموزشی و پژوهشی کمک کرده و آن را به فضایی شفاف و مؤثر تبدیل کند. دراینراستا، آموزش عالی بهعنوان یکی از ارکان حیاتی توسعه جوامع، نیازمند بازنگری و تحول است. دانشگاهها، بهعنوان نهادهای کلیدی در هر کشور، باید از ظرفیتهای جامعه برای تصمیمگیریهای راهبردی و سیاستگذاریهای مؤثر بهرهبرداری کنند. این فرایند مشارکتی میتواند به بهبود کیفیت آموزش و پژوهش، شفافیت در مدیریتهای دانشگاهی و نهایتاً به پاسخگویی بهتر به نیازهای جامعه منجر شود.
مشارکت مردمی در حکمرانی دانشگاهها و فرایندهای آموزشی، میتواند علاوه بر بهبود کیفیت آموزش، به پاسخگویی بهتر دانشگاهها به چالشهای جهانی و ملی کمک کند. این مشارکت میتواند منجر به بهبود تصمیمگیریهای آموزشی، افزایش شفافیت، ارتقای عدالت آموزشی و تقویت زیرساختهای اجتماعی و اقتصادی کشور شود. این فرایند حکمرانی مشارکتی، در کنار افزایش دموکراسی و مشارکت در تصمیمگیریها، میتواند بهعنوان ابزاری مؤثر برای تقویت کیفیت نظام آموزشی و پژوهشی در کشورها باشد.
هدف اصلی اثر حاضر آن است که مفاهیم مشارکت مردمی در آموزش عالی و حکمرانی مشارکتی را به تفصیل بررسی کرده و نشان دهد که چگونه میتوان این مشارکت را بهصورت عملی در فرایندهای دانشگاهی و آموزشی نهادینه کرد. دراینراستا، علاوه بر تبیین مبانی نظری این مفاهیم، به تجزیه و تحلیل چالشها و موانع موجود در مسیر مشارکت مردمی در آموزش عالی پرداخته خواهد شد. همچنین، راهکارهایی برای تقویت و توسعه حکمرانی مشارکتی در آموزش عالی و بهبود فرایندهای آموزشی و پژوهشی ارائه خواهد شد.
بهمنظور پاسخگویی به ضرورتهای نظری و عملی در حوزه حکمرانی آموزش عالی، کتاب حاضر در قالب نه فصل و با رویکردی نظاممند به تبیین و تحلیل ابعاد مختلف مشارکت مردمی در این حوزه پرداخته است.
در دنیای معاصر، مشارکت در عرصههای مختلف اجتماعی، ازجمله آموزش، بهداشت، اقتصاد و سیاست، به ابزاری حیاتی برای تحقق دموکراسی و ارتقای شفافیت و کارایی در سازمانها و نهادها تبدیل شده است. در این زمینه، بهویژه در حوزه آموزش عالی، مشارکت بهعنوان یکی از مؤلفههای اصلی برای ارتقای کیفیت آموزش و پژوهش در دانشگاهها شناخته میشود. علاوهبراین، مشارکت فعالانه در تصمیمگیریهای آموزشی و حکمرانی دانشگاهها میتواند به تقویت دموکراسی در فرایندهای آموزشی و پژوهشی کمک کرده و آن را به فضایی شفاف و مؤثر تبدیل کند. دراینراستا، آموزش عالی بهعنوان یکی از ارکان حیاتی توسعه جوامع، نیازمند بازنگری و تحول است. دانشگاهها، بهعنوان نهادهای کلیدی در هر کشور، باید از ظرفیتهای جامعه برای تصمیمگیریهای راهبردی و سیاستگذاریهای مؤثر بهرهبرداری کنند. این فرایند مشارکتی میتواند به بهبود کیفیت آموزش و پژوهش، شفافیت در مدیریتهای دانشگاهی و نهایتاً به پاسخگویی بهتر به نیازهای جامعه منجر شود.
مشارکت مردمی در حکمرانی دانشگاهها و فرایندهای آموزشی، میتواند علاوه بر بهبود کیفیت آموزش، به پاسخگویی بهتر دانشگاهها به چالشهای جهانی و ملی کمک کند. این مشارکت میتواند منجر به بهبود تصمیمگیریهای آموزشی، افزایش شفافیت، ارتقای عدالت آموزشی و تقویت زیرساختهای اجتماعی و اقتصادی کشور شود. این فرایند حکمرانی مشارکتی، در کنار افزایش دموکراسی و مشارکت در تصمیمگیریها، میتواند بهعنوان ابزاری مؤثر برای تقویت کیفیت نظام آموزشی و پژوهشی در کشورها باشد.
هدف اصلی اثر حاضر آن است که مفاهیم مشارکت مردمی در آموزش عالی و حکمرانی مشارکتی را به تفصیل بررسی کرده و نشان دهد که چگونه میتوان این مشارکت را بهصورت عملی در فرایندهای دانشگاهی و آموزشی نهادینه کرد. دراینراستا، علاوه بر تبیین مبانی نظری این مفاهیم، به تجزیه و تحلیل چالشها و موانع موجود در مسیر مشارکت مردمی در آموزش عالی پرداخته خواهد شد. همچنین، راهکارهایی برای تقویت و توسعه حکمرانی مشارکتی در آموزش عالی و بهبود فرایندهای آموزشی و پژوهشی ارائه خواهد شد.
بهمنظور پاسخگویی به ضرورتهای نظری و عملی در حوزه حکمرانی آموزش عالی، کتاب حاضر در قالب نه فصل و با رویکردی نظاممند به تبیین و تحلیل ابعاد مختلف مشارکت مردمی در این حوزه پرداخته است.
علاقمندان می توانند برای خرید کتاب با شماره ۲۳۵۱۷۱۶۴ تماس حاصل فرمایند.
کتاب آموزش عالی به کجا میرود؟ منتشر شد
| آخرین بروزرسانی: 1405/3/24 |
کتاب "مجموعه سخنرانیهای میزگرد آموزش عالی به کجا میرود؟" به کوشش دکتر محمد یمنی دوزی سرخابی استاد دانشگاه شهید بهشتی گردآوری و از سوی انتشارات موسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی راهی بازار نشر شد.
به گزارش روابط عمومی موسسه مولف در مورد کتاب چنین آورده است:
برای اینکه بدانیم آموزش عالی و دانشگاهها به کجا میروند ضروری است که بدانیم از کجا میآیند و چه کار میکنند. بنابراین، برای ترسیم آیندۀ آموزش عالی کشور، آن هم در عصری که آنچه تغییر نمیکند تغییر است، شناخت و فهم و پذیرش نقادانۀ تذکراتی که تاریخ آموزش عالی کشور به سیاستگذاران و مدیران آن در سطوح مختلف میدهند اهمیت وافر دارد. پرسش این است که تا چه حد این تذکرات شنیده میشوند؟ باید توجه داشت که وضعیت حال آموزش عالی در کل و دانشگاهها بهعنوان سیستمهای پیچیده به این تاریخ بهصورت خطی انباشته نمیشود بلکه با آن در هم میآمیزند و با پیجیده کردن موقعیتهای آموزشی و یادگیری سیستمهای دانشگاهی، پدیدههای نو به وجود میآورند. زایش این پدیدهها کارکرد دانشگاهها را میتوانند تغییر دهند یا آنها را تکامل بخشند، یا اینکه آنها را دچار اختلال و اضمحلال کنند و در پیوستار کیفیت، عملکرد آنها، بهجای جهتدهی بهسوی اصالت، آن را در جهت روزمرگی، سوق دهند. فراز و فرود کیفیت عملکرد دانشگاهها از این منظر فهمیده میشود. بنابراین، پرسش مهمی که میتوانیم طرح کنیم این است که دانشگاهها در وضع موجودشان با توجه به تنوعی که دارند چه عملکردی دارند و چگونه کار میکنند؟ آیا کارکردهای دانشگاهها (در مفهوم سیستمی آن) دارای تعادل پویا با ساختارهای آنها میباشند؟
برای اینکه بدانیم آموزش عالی و دانشگاهها به کجا میروند ضروری است که بدانیم از کجا میآیند و چه کار میکنند. بنابراین، برای ترسیم آیندۀ آموزش عالی کشور، آن هم در عصری که آنچه تغییر نمیکند تغییر است، شناخت و فهم و پذیرش نقادانۀ تذکراتی که تاریخ آموزش عالی کشور به سیاستگذاران و مدیران آن در سطوح مختلف میدهند اهمیت وافر دارد. پرسش این است که تا چه حد این تذکرات شنیده میشوند؟ باید توجه داشت که وضعیت حال آموزش عالی در کل و دانشگاهها بهعنوان سیستمهای پیچیده به این تاریخ بهصورت خطی انباشته نمیشود بلکه با آن در هم میآمیزند و با پیجیده کردن موقعیتهای آموزشی و یادگیری سیستمهای دانشگاهی، پدیدههای نو به وجود میآورند. زایش این پدیدهها کارکرد دانشگاهها را میتوانند تغییر دهند یا آنها را تکامل بخشند، یا اینکه آنها را دچار اختلال و اضمحلال کنند و در پیوستار کیفیت، عملکرد آنها، بهجای جهتدهی بهسوی اصالت، آن را در جهت روزمرگی، سوق دهند. فراز و فرود کیفیت عملکرد دانشگاهها از این منظر فهمیده میشود. بنابراین، پرسش مهمی که میتوانیم طرح کنیم این است که دانشگاهها در وضع موجودشان با توجه به تنوعی که دارند چه عملکردی دارند و چگونه کار میکنند؟ آیا کارکردهای دانشگاهها (در مفهوم سیستمی آن) دارای تعادل پویا با ساختارهای آنها میباشند؟
علاقمندان می توانند برای خرید کتاب با شماره ۲۳۵۱۷۱۶۴ تماس حاصل فرمایند.
کتاب وضعیت اشتغال دانشآموختگان دانشگاههای کشور منتشر شد؛ تصویری دادهمحور از وضعیت اشتغال بیش از ۴۰۹ هزار فارغالتحصیل آموزش عالی
| آخرین بروزرسانی: 1405/3/19 |
کتاب «وضعیت اشتغال دانشآموختگان دانشگاههای کل کشور بجز دانشگاه آزاد اسلامی (سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۴۰۱)» به همت مؤسسه پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی منتشر شد. این اثر پژوهشی با بهرهگیری از دادههای ثبتی و سوابق بیمهای، وضعیت اشتغال بیش از ۴۰۹ هزار دانشآموخته دانشگاهی را بررسی کرده و تصویری از وضعیت اشتغال فارغالتحصیلان در گروههای تحصیلی، مقاطع آموزشی و زیرنظامهای مختلف آموزش عالی کشور ارائه میدهد.
.jpg)
به گزارش روابط عمومی موسسه کتاب «وضعیت اشتغال دانشآموختگان دانشگاههای کل کشور بجز دانشگاه آزاد اسلامی (سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰)» به کوشش محمد عزیزی، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران، با همکاری حجت علایی و زینب امینی و توسط مؤسسه پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی منتشر شد.
این کتاب با هدف فراهمسازی شواهد و دادههای معتبر برای سیاستگذاری، برنامهریزی و تصمیمگیری در حوزه آموزش عالی، به بررسی وضعیت اشتغال دانشآموختگان دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی کشور پرداخته است. در این پژوهش، اطلاعات مربوط به ۴۰۹ هزار و ۸۷۶ دانشآموخته دانشگاهی با استفاده از دادههای ثبتی و سوابق بیمهای مورد تحلیل قرار گرفته و تلاش شده است تصویری واقعبینانه از ارتباط میان آموزش عالی و بازار کار ارائه شود.
یافتههای کتاب نشان میدهد از مجموع دانشآموختگان مورد بررسی، ۱۹۵ هزار و ۴۵۶ نفر دارای سابقه اشتغال بیمهای بودهاند که معادل ۴۷.۶۹ درصد از کل جامعه آماری است. همچنین نتایج پژوهش بیانگر آن است که نسبت اشتغال دانشآموختگان مرد ۵۶.۳۷ درصد و نسبت اشتغال دانشآموختگان زن ۳۸.۶۳ درصد بوده است.
در بخش دیگری از این پژوهش، وضعیت اشتغال دانشآموختگان بر اساس گروههای تحصیلی مورد بررسی قرار گرفته است. بر اساس نتایج بهدستآمده، گروه علوم پزشکی با ۷۱.۶۲ درصد بالاترین نسبت اشتغال را در میان گروههای آموزشی به خود اختصاص داده است. پس از آن، گروه علوم انسانی با ۵۱.۱۱ درصد، فنی و مهندسی با ۴۳.۰۱ درصد و علوم پایه با ۳۷.۴۱ درصد قرار دارند. همچنین گروههای کشاورزی و دامپزشکی با ۳۴.۶۷ درصد و هنر با ۲۴.۵۵ درصد در رتبههای بعدی قرار گرفتهاند.
این کتاب علاوه بر بررسی وضعیت اشتغال بر حسب گروههای تحصیلی، شاخصهای دیگری همچون مقطع تحصیلی، نوع دوره آموزشی، زیرنظامهای آموزش عالی و برخی ویژگیهای اقتصادی و اجتماعی دانشآموختگان را نیز مورد تحلیل قرار داده است. نتایج پژوهش نشان میدهد که بالاترین ضریب اشتغال در میان مقاطع تحصیلی به دانشآموختگان دوره دکتری تخصصی تعلق دارد و الگوهای اشتغال در زیرنظامهای مختلف آموزش عالی نیز تفاوتهای قابل توجهی را نشان میدهد.
از جمله ویژگیهای متمایز این اثر، استفاده از دادههای ثبتی و اطلاعات بیمهای به جای روشهای متداول مبتنی بر خوداظهاری است که امکان تحلیل دقیقتر وضعیت اشتغال دانشآموختگان را فراهم کرده است. به همین دلیل، یافتههای کتاب میتواند برای سیاستگذاران، مدیران دانشگاهی، پژوهشگران، برنامهریزان آموزشی و سایر علاقهمندان حوزه آموزش عالی، منبعی ارزشمند برای شناخت روندهای اشتغال دانشآموختگان و تقویت پیوند میان نظام آموزش عالی و بازار کار باشد.
کتاب «وضعیت اشتغال دانشآموختگان دانشگاههای کل کشور (سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰)» توسط انتشارات مؤسسه پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی منتشر شده و در دسترس علاقهمندان قرار دارد. مطالعه این اثر میتواند تصویری جامعتر از وضعیت اشتغال فارغالتحصیلان دانشگاهی و روندهای حاکم بر بازار کار دانشآموختگان کشور در اختیار مخاطبان قرار دهد.
گفتنی است اطلاعات دانشگاه آزاد اسلامی به دلیل عدم همکاری مسئولان وقت در ارائه داده های مربوط به دانشجویان و دانشآموختگان در این کتاب آورده نشده است.
علاقمندان می توانند برای خرید کتاب با شماره ۲۳۵۱۷۱۶۴ تماس حاصل فرمایند.
چاپ کتاب درسهایی از تجارب پداگوژیک اعضای هیئت علمی دانشگاه
| آخرین بروزرسانی: 1405/3/19 |
کتاب "درسهایی از تجارب پداگوژیک اعضای هیئت علمی دانشگاه" به کوشش دکتر محمد یمنی سرخابی استاد دانشگاه شهید بهشتی تدوین و از سوی انتشارات موسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی به بهای ۳۷۰ هزار تومان راهی بازار نشر شد.
به گزارش روابط عمومی موسسه مولف در مورد کتاب چنین آورده است:
مطالبی که خوانندگان ارجمند در کتاب حاضر با آن روبرو میشوند حاصل گفتوگو و همفکری همکارانۀ اعضای هیئت علمی شرکتکننده در رخدادی با عنوان درسهایی از تجارب زیسته اعضای هیئت علمی دانشگاه، در بخش پداگوژی مجموعه فعالیتهای آموزشی– پژوهشی قطب علمی آموزش عالی و توسعه در پاییز و زمستان ۱۴۰۳ در دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شهید بهشتی است که در شش نشست با موضوعاتی به شرح زیر برگزار گردید:
نشست اول: مقدمه و طرح مسئله
نشست دوم: نحوه آمادگی برای اولین جلسه کلاس درس
نشست سوم: کلاس درس را چگونه تعریف میکنیم؟
نشست چهارم: مسئله ارتباط استاد و دانشجو
نشست پنجم: چه تعریفی از ارزیابی دانشجوها داریم؟
نشست ششم: مسئله رویارویی با تعارضها در کلاس درس بهعنوان یک موقعیت پیچیده آموزشی.
امیدوارم بیان این تجارب زیسته و ارزنده همکاران ارجمند دانشگاه بتواند برای مدیران و مسئولان آموزش عالی و دانشگاهها فضای ذهنی گشودهای را ایجاد کند که آشنایی عمیقتری با پیچیدگی موقعیتهای یادگیری (کلاس، آزمایشگاه، آتلیه و...) پیدا کرده و رشتهها، دورههای تحصیلی و دروس مربوطه آنها را صرفاً در بطن آییننامههای آموزشی ثابتگرا که توان درک پویایی و تحولات این موقعیتها را در لحظهها ندارند نبینند!
امروزه در آموزش عالی کشور با تنوع و تفاوتهایی که دانشگاهها از آن برخوردارند این فضا با مانع بزرگی به نام فرمالیسم در آموزش و پژوهش دانشگاهی روبرو است. این لحظهها، که زندگی دانشجویان در آن در جریان است، از اهمیت وافری برخوردار است زیرا در آنها است که جرقههای انگیزه میتواند زده شود و ذوق و نشاط برای زندگی کردن در فضاهای دانشگاهی را در خود جای دهند یا برعکس زمانهایی برای ایجاد رخوت، سستی، روزمرگی و خستگی ناشی از سنگینی بارها بر حافظه دانشجویان باشد و معلمان دانشگاهها را به «تکنسینهای تدریس» تبدیل کند.
مطالبی که خوانندگان ارجمند در کتاب حاضر با آن روبرو میشوند حاصل گفتوگو و همفکری همکارانۀ اعضای هیئت علمی شرکتکننده در رخدادی با عنوان درسهایی از تجارب زیسته اعضای هیئت علمی دانشگاه، در بخش پداگوژی مجموعه فعالیتهای آموزشی– پژوهشی قطب علمی آموزش عالی و توسعه در پاییز و زمستان ۱۴۰۳ در دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شهید بهشتی است که در شش نشست با موضوعاتی به شرح زیر برگزار گردید:
نشست اول: مقدمه و طرح مسئله
نشست دوم: نحوه آمادگی برای اولین جلسه کلاس درس
نشست سوم: کلاس درس را چگونه تعریف میکنیم؟
نشست چهارم: مسئله ارتباط استاد و دانشجو
نشست پنجم: چه تعریفی از ارزیابی دانشجوها داریم؟
نشست ششم: مسئله رویارویی با تعارضها در کلاس درس بهعنوان یک موقعیت پیچیده آموزشی.
امیدوارم بیان این تجارب زیسته و ارزنده همکاران ارجمند دانشگاه بتواند برای مدیران و مسئولان آموزش عالی و دانشگاهها فضای ذهنی گشودهای را ایجاد کند که آشنایی عمیقتری با پیچیدگی موقعیتهای یادگیری (کلاس، آزمایشگاه، آتلیه و...) پیدا کرده و رشتهها، دورههای تحصیلی و دروس مربوطه آنها را صرفاً در بطن آییننامههای آموزشی ثابتگرا که توان درک پویایی و تحولات این موقعیتها را در لحظهها ندارند نبینند!
امروزه در آموزش عالی کشور با تنوع و تفاوتهایی که دانشگاهها از آن برخوردارند این فضا با مانع بزرگی به نام فرمالیسم در آموزش و پژوهش دانشگاهی روبرو است. این لحظهها، که زندگی دانشجویان در آن در جریان است، از اهمیت وافری برخوردار است زیرا در آنها است که جرقههای انگیزه میتواند زده شود و ذوق و نشاط برای زندگی کردن در فضاهای دانشگاهی را در خود جای دهند یا برعکس زمانهایی برای ایجاد رخوت، سستی، روزمرگی و خستگی ناشی از سنگینی بارها بر حافظه دانشجویان باشد و معلمان دانشگاهها را به «تکنسینهای تدریس» تبدیل کند.
علاقمندان می توانند برای خرید کتاب با شماره ۲۳۵۱۷۱۶۴ تماس حاصل فرمایند.
انتشار کتاب هوش مصنوعی مولد در آموزش عالی
| آخرین بروزرسانی: 1405/3/10 |
کتاب "هوش مصنوعی مولد در آموزش عالی پیامدهای ظهور چتجیپیتی" توسط دکتر قدسی بیات عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی و دکتر افشین حیدرپور عضو هیئت علمی مؤسسه پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی ترجمه و از سوی انتشارات موسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی به بهای ۶۱۶ هزار تومان راهی بازار نشر شد.
به گزارش روابط عمومی موسسه مترجمان در مورد کتاب چنین آوردهاند:
انقلاب دیجیتال در حوزه آموزش عالی، با ظهور هوش مصنوعی مولد به نقطه عطفی بیسابقه وارد شده است. ابزارهایی مانند مدلهای زبانی بزرگ یا شبکههای عمیق عصبی بهویژه ترانسفورمر، تولیدکنندههای متن، کد، تصویر و چندرسانهای، دیگر صرفاً فناوریهایی حاشیهای یا سرگرمکننده نیستند؛ بلکه به عاملانی قدرتمند در بستر و حوزههای ارتباطی کنشگران علمی، فرایندهای یاددهی، یادگیری، پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی بدل شدهاند. این ظهور سریع و فراگیر، تنها یک «تغییر فناورانه» ساده نیست، بلکه نوعی «دگرگونی پارادایمی» است که بنیادهای دیرپای آموزش عالی را با پرسشها، فرصتها و چالشهای بنیادین مواجه ساخته است.
کتاب هوش مصنوعی مولد در آموزش عالی؛ پیامدهای ظهور با نگاهی جامع و میانرشتهای به مسائل آموزش عالی میکوشد تا فراتر از هیجانهای ناشی از امکان فناورانه و همراستا با تحولات مذکور، منظری متعادل، تحلیلی و راهگشا ارائه دهد. در این مسیر، از تحول در روشهای تدریس و ارزیابی و خلق محتوای آموزشی گرفته، تا بازتعریف مفاهیمی چون خلاقیت، اصالت، اخلاق علمی و عدالت آموزشی، همچنین؛ تأثیرات آن بر آینده مشاغل دانشگاهی، مهارتهای موردنیاز دانشآموختگان و حتی معماری و زیرساختهای نرمافزاری دانشگاهها موردکندوکاو قرار گرفته است.
هدف نهایی اثر نهتنها تبیین پیامدهای ظهور هوش مصنوعی مولد، بلکه کمک به تجسم آیندهای از آموزش عالی است که در آن، انسان و ماشین در تعاملی سازنده، در خدمت اعتلای دانش، خرد و شکوفایی استعدادهای انسانی قرار گیرند.
انقلاب دیجیتال در حوزه آموزش عالی، با ظهور هوش مصنوعی مولد به نقطه عطفی بیسابقه وارد شده است. ابزارهایی مانند مدلهای زبانی بزرگ یا شبکههای عمیق عصبی بهویژه ترانسفورمر، تولیدکنندههای متن، کد، تصویر و چندرسانهای، دیگر صرفاً فناوریهایی حاشیهای یا سرگرمکننده نیستند؛ بلکه به عاملانی قدرتمند در بستر و حوزههای ارتباطی کنشگران علمی، فرایندهای یاددهی، یادگیری، پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی بدل شدهاند. این ظهور سریع و فراگیر، تنها یک «تغییر فناورانه» ساده نیست، بلکه نوعی «دگرگونی پارادایمی» است که بنیادهای دیرپای آموزش عالی را با پرسشها، فرصتها و چالشهای بنیادین مواجه ساخته است.
کتاب هوش مصنوعی مولد در آموزش عالی؛ پیامدهای ظهور با نگاهی جامع و میانرشتهای به مسائل آموزش عالی میکوشد تا فراتر از هیجانهای ناشی از امکان فناورانه و همراستا با تحولات مذکور، منظری متعادل، تحلیلی و راهگشا ارائه دهد. در این مسیر، از تحول در روشهای تدریس و ارزیابی و خلق محتوای آموزشی گرفته، تا بازتعریف مفاهیمی چون خلاقیت، اصالت، اخلاق علمی و عدالت آموزشی، همچنین؛ تأثیرات آن بر آینده مشاغل دانشگاهی، مهارتهای موردنیاز دانشآموختگان و حتی معماری و زیرساختهای نرمافزاری دانشگاهها موردکندوکاو قرار گرفته است.
هدف نهایی اثر نهتنها تبیین پیامدهای ظهور هوش مصنوعی مولد، بلکه کمک به تجسم آیندهای از آموزش عالی است که در آن، انسان و ماشین در تعاملی سازنده، در خدمت اعتلای دانش، خرد و شکوفایی استعدادهای انسانی قرار گیرند.
علاقمندان می توانند برای خرید کتاب با شماره ۲۳۵۱۷۱۶۴ تماس حاصل فرمایند.
چاپ کتاب هوش مصنوعی و چشماندازهای آیندۀ یادگیری
| آخرین بروزرسانی: 1405/2/26 |
کتاب "هوش مصنوعی و چشماندازهای آیندۀ یادگیری روایتهای نقادانه درباب فناوری و تخیل در آموزش عالی" توسط دکتر مهتاب پورآتشی(عضو هیئتعلمی مؤسسۀ پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی ترجمه و از سوی انتشارات موسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی راهی بازار نشر شد.
.jpg)
به گزارش روابط عمومی موسسه مترجم در مورد کتاب چنین آورده:
در سالهای اخیر، هوش مصنوعی بهعنوان یک عامل متحولکننده، بهطور سریع و فزاینده در حوزهها و جنبههای مختلف زندگی راه پیدا کرده و چشماندازهای آموزشی، اقتصادی، تعاملات اجتماعی و غیره را بازشکلدهی نموده است. در حوزۀ آموزش بهطور اعم و آموزش عالی بهطور اخص، استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی میتواند فرصتی برای بهرهمندی درجهت ارتقای دانشی و مهارتی افراد باشد. در هیاهوی گفتمانها درزمینۀ هوش مصنوعی و مزایا و کاربردهای آن در آموزش عالی، نوشتارها و کتابهای مختلفی پیرامون این موضوع مهم نگاشته شده است تا هریک از دریچهای آیندۀ یاددهی و یادگیری را به تصویر بکشد. این کتاب، بهجای بررسی جنبههای فنی یادگیری ماشینی، به موضوعاتی از قبیل ویژگیهای مختلف هوش مصنوعی و پتانسیل آن برای تاثیرگذاری بر آموزش و نتایج یادگیری دانشجویان، و همچنین، چالشهای مرتبط با بهرهگیری از هوش مصنوعی در فرایندهای آموزشی میپردازد. این تحلیل عمیق، به خوانندگان کمک میکند تا درک بهتری از مسائل و فرصتهای موجود در حوزۀ هوش مصنوعی پیدا کنند.
در سالهای اخیر، هوش مصنوعی بهعنوان یک عامل متحولکننده، بهطور سریع و فزاینده در حوزهها و جنبههای مختلف زندگی راه پیدا کرده و چشماندازهای آموزشی، اقتصادی، تعاملات اجتماعی و غیره را بازشکلدهی نموده است. در حوزۀ آموزش بهطور اعم و آموزش عالی بهطور اخص، استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی میتواند فرصتی برای بهرهمندی درجهت ارتقای دانشی و مهارتی افراد باشد. در هیاهوی گفتمانها درزمینۀ هوش مصنوعی و مزایا و کاربردهای آن در آموزش عالی، نوشتارها و کتابهای مختلفی پیرامون این موضوع مهم نگاشته شده است تا هریک از دریچهای آیندۀ یاددهی و یادگیری را به تصویر بکشد. این کتاب، بهجای بررسی جنبههای فنی یادگیری ماشینی، به موضوعاتی از قبیل ویژگیهای مختلف هوش مصنوعی و پتانسیل آن برای تاثیرگذاری بر آموزش و نتایج یادگیری دانشجویان، و همچنین، چالشهای مرتبط با بهرهگیری از هوش مصنوعی در فرایندهای آموزشی میپردازد. این تحلیل عمیق، به خوانندگان کمک میکند تا درک بهتری از مسائل و فرصتهای موجود در حوزۀ هوش مصنوعی پیدا کنند.
علاقمندان می توانند برای خرید کتاب با شماره ۲۳۵۱۷۱۶۴ تماس حاصل فرمایند.
چاپ کتاب تمرین رهبری در آموزش عالی
| آخرین بروزرسانی: 1405/2/21 |
کتاب "تمرین رهبری در آموزش عالی؛ دیدگاههایی واقعی در باب شدن، بودن و رفتن" توسط کامران محمدخانی استاد مدیریت آموزش عالی واحد علوم تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی و کبری ناخدا (دکتری مدیریت آموزش عالی و مدرس دانشگاه)، ترجمه و از سوی انتشارات موسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی منتشر و به بهای ۴۹۲ هزار تومان راهی بازار نشر شد.
.jpg)
به گزارش روابط عمومی موسسه مولف در مقدمه کتاب چنین آورده:
رهبری در آموزش عالی، بیش از آنکه یک عنوان سازمانی باشد، تجربهای پیچیده، چندلایه و اغلب فرساینده است. بسیاری از مدیران دانشگاهی، بدون آمادگی حرفهای و درک چندان عمیق و روشنی از ابعاد انسانی، اخلاقی و نهادی این نقش، ناگهان خود را در موقعیتی مییابند که باید تصمیم بگیرند، تعارضها را مدیریت کنند، پاسخگو باشند و درعینحال، هویت دانشگاهی خود را حفظ کنند. نتیجه این وضعیت، در موارد نگرانکنندهای، فرسودگی شغلی، کنارهگیری زودهنگام یا ماندگاری بیانگیزه در نقشهای رهبری دانشگاهی است؛ پدیدهای که در نظام آموزش عالی ایران نیز کموبیش دیده میشود.
هرچند تجربههای ارائهشده در این کتاب عمدتاً در بستر نظامهای آموزش عالی غربی شکل گرفته است، بسیاری از مسائل طرحشده در آن، از تعارض نقشها و فشارهای نهادی گرفته تا چالشهای اخلاقی رهبری، برای نظام آموزش عالی ایران نیز قابل درک و تأمل است. درعینحال، تفاوتهای ساختاری، فرهنگی و سیاستی ایجاب میکند که خوانندگان ایرانی، این روایتها را نه بهصورت نسخههای قابلتقلید، بلکه بهمثابه زمینهای برای تفکر انتقادی و بازاندیشی در تجربههای بومی خود بشنوند. آنچه مترجمان این کتاب را به برگردان این اثر ترغیب نمود نه صرفاً یک اقدام متداول حرفهای، بلکه باوری عمیق به این حقیقت بود که رهبران دانشگاهی، صرفاً با فراگیری مفاهیمی نظری ساخته نمیشوند، بلکه نیازمند مواجههای صادقانه با تجربههای واقعی، پیچیدگیها و حتی بنبستهای رهبری هستند. امیدواری مترجمان آن است که این اثر، برای خوانندگان ایرانی، آینهای باشد برای تأمل در مسیرهای حرفهای خود؛ آینهای که نه قهرمانسازی میکند و نه رهبری را امری ساده و بیهزینه میپندارد.
این کتاب را باید آهسته خواند، با مکث و آرامش. در این سفر مهم باید همواره از خود بپرسید: اگر من در چنین موقعیتی بودم، چه میکردم؟ شاید ارزش اصلی این اثر نیز در همین پرسشها نهفته باشد.
رهبری در آموزش عالی، بیش از آنکه یک عنوان سازمانی باشد، تجربهای پیچیده، چندلایه و اغلب فرساینده است. بسیاری از مدیران دانشگاهی، بدون آمادگی حرفهای و درک چندان عمیق و روشنی از ابعاد انسانی، اخلاقی و نهادی این نقش، ناگهان خود را در موقعیتی مییابند که باید تصمیم بگیرند، تعارضها را مدیریت کنند، پاسخگو باشند و درعینحال، هویت دانشگاهی خود را حفظ کنند. نتیجه این وضعیت، در موارد نگرانکنندهای، فرسودگی شغلی، کنارهگیری زودهنگام یا ماندگاری بیانگیزه در نقشهای رهبری دانشگاهی است؛ پدیدهای که در نظام آموزش عالی ایران نیز کموبیش دیده میشود.
هرچند تجربههای ارائهشده در این کتاب عمدتاً در بستر نظامهای آموزش عالی غربی شکل گرفته است، بسیاری از مسائل طرحشده در آن، از تعارض نقشها و فشارهای نهادی گرفته تا چالشهای اخلاقی رهبری، برای نظام آموزش عالی ایران نیز قابل درک و تأمل است. درعینحال، تفاوتهای ساختاری، فرهنگی و سیاستی ایجاب میکند که خوانندگان ایرانی، این روایتها را نه بهصورت نسخههای قابلتقلید، بلکه بهمثابه زمینهای برای تفکر انتقادی و بازاندیشی در تجربههای بومی خود بشنوند. آنچه مترجمان این کتاب را به برگردان این اثر ترغیب نمود نه صرفاً یک اقدام متداول حرفهای، بلکه باوری عمیق به این حقیقت بود که رهبران دانشگاهی، صرفاً با فراگیری مفاهیمی نظری ساخته نمیشوند، بلکه نیازمند مواجههای صادقانه با تجربههای واقعی، پیچیدگیها و حتی بنبستهای رهبری هستند. امیدواری مترجمان آن است که این اثر، برای خوانندگان ایرانی، آینهای باشد برای تأمل در مسیرهای حرفهای خود؛ آینهای که نه قهرمانسازی میکند و نه رهبری را امری ساده و بیهزینه میپندارد.
این کتاب را باید آهسته خواند، با مکث و آرامش. در این سفر مهم باید همواره از خود بپرسید: اگر من در چنین موقعیتی بودم، چه میکردم؟ شاید ارزش اصلی این اثر نیز در همین پرسشها نهفته باشد.
علاقمندان می توانند برای خرید کتاب با شماره ۲۳۵۱۷۱۶۴ تماس حاصل فرمایند.
چاپ کتاب راهنمای طراحی برنامه درسی دورههای لیسانس فناوری اطلاعات
| آخرین بروزرسانی: 1405/2/15 |
کتاب "راهنمای طراحی برنامه درسی دورههای لیسانس فناوری اطلاعات" توسط دکتر فرهاد ابراهیمآبادی، دکتر سیده مریم حسینی لرگانی و دکتر احمدعلی یزدانپناه اعضای هیئتعلمی مؤسسه پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی، ترجمه و از سوی انتشارات موسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی راهی بازار نشر شد.
.jpg)
به گزارش روابط عمومی موسسه مترجمان در مقدمه کتاب چنین آورده اند:
کتاب حاضر با عنوان «راهنمای طراحی برنامهدرسی دورههای لیسانس فناوری اطلاعات» که به اختصار IT۲۰۱۷ نامیده میشود، مجموعهای از راهنماها و توصیههای جهانشمول برای استادان و برنامهریزان آموزشی در حوزه فناوری اطلاعات است. هدف اصلی این راهنماها، تدوین دورههای دانشگاهی منطبق با استانداردهای آموزشی بینالمللی، تحولات علمی روز، نیازهای بازار کار و انتظارات دانشجویان است. با توجه به اینکه بخش قابلتوجهی از فارغالتحصیلان کارشناسی فناوری اطلاعات در ایران با مشکل بیکاری مواجهاند، درحالیکه در بسیاری از کشورهای توسعهیافته چنین چالشی کمتر مشاهده میشود، مترجمان بر آن شدند تا این کتاب را ترجمه کنند. امید است که این ترجمه بتواند به گروههای آموزشی و دانشگاهها در طراحی دورههای دانشگاهی کارآمد و اثربخش یاری رساند و زمینه ارتقای کیفیت آموزش و افزایش اشتغالپذیری فارغالتحصیلان را فراهم سازد.
علاقمندان می توانند برای خرید کتاب با شماره ۲۳۵۱۷۱۶۴ تماس حاصل فرمایند.
چاپ کتاب آموزشعالی در قانون اساسی
| آخرین بروزرسانی: 1404/12/9 |
کتاب "آموزشعالی در قانون اساسی؛ جلد چهارم از مجموعه حقوق آموزشعالی" توسط دکتر غلامرضا ذاکرصالحی عضو هیات علمی موسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی تالیف و به بهای ۲۷۰ هزار تومان از سوی انتشارات موسسه راهی بازار نشر شد.
به گزارش روابط عمومی موسسه مولف در مقدمه کتاب چنین آورده:
قانون اساسی، میثاق ملی و عالیترین سند قانونی هر کشور است. در بسیاری از کشورها موضوع حق بر آموزش در قالب یک یا چند اصل بیان و تأکید شده است. خوشبختانه در قانون اساسی ایران این مبحث در اصول متعددی مطرح شده و در دو سال اخیر در عرصۀ عمومی و رسانهها نیز در کانون توجه قرار گرفته است. در سال نخست اجرای برنامۀ هفتم توسعه، انجام مطالعهای درخصوص جایگاه آموزش عالی در قانون اساسی ضرورت پیدا کرد.
ـ آموزش، مقولهای یکپارچه است که از دبستان تا دبیرستان و سپس دانشگاه را دربرمیگیرد. متأسفانه در ایران تفکیک آموزش در سه وزارتخانۀ مجزا موجب شده است که فهم یکپارچۀ مفهوم حق بر آموزش، دستخوش کژفهمی شود. درحالیکه ازلحاظ مفهوم حقوقی، این مقوله یکپارچه است.
ـ در ابتدا قرار بود پیرامون اصل ۳۰ قانون اساسی واکاویهایی انجام شود. محقق در حین کار متوجه شد که تفسیر درست این اصل باید در پرتو اصول مرتبط دیگر همچون اصل سوم واصل چهلوسوم صورت گیرد؛ لذا، با عنایت به رویکرد سیستمی و انداموار به کل پیکرۀ قانون اساسی، سایر اصول نیز مورد توجه قرار گرفتند.
ـ بررسی پیشینۀ مطالعات ایرانی نشان داد که درخصوص اسناد بینالمللی نظیر اعلامیۀ حقوق بشر، کنوانسیون منع تبعیض در آموزش، میثاق حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و سایر اسناد، مطالعاتی انجام و منتشر شده است؛ لذا، بهمنظور پرهیز از تکرار این مطالعه در بخش خارجی، بر واکاوی قانون اساسی کشورها متمرکز شدیم. قانون اساسی ۳۰ کشور بررسی و با استفاده از نرمافزار مکس کیودا مضامین آنها تحلیل شد.
ـ پژوهشگر متعهد بود برای تحقق اصول مرتبط در قانون اساسی راهکارهایی ارائه کند. ازلحاظ درهمتنیدگی راهکارهای حقوقی با راهکارهای مدیریتی، ناگزیر در این بخش علاوه بر راهکارهای حقوقی، برای حفظ جامعیت، راهکارهایی درج شدند که هم جنبۀ حقوقی دارند و هم جنبۀ مدیریتی (ذوابعادند).
فهرست مطالب کتاب را می خوانید:
قانون اساسی، میثاق ملی و عالیترین سند قانونی هر کشور است. در بسیاری از کشورها موضوع حق بر آموزش در قالب یک یا چند اصل بیان و تأکید شده است. خوشبختانه در قانون اساسی ایران این مبحث در اصول متعددی مطرح شده و در دو سال اخیر در عرصۀ عمومی و رسانهها نیز در کانون توجه قرار گرفته است. در سال نخست اجرای برنامۀ هفتم توسعه، انجام مطالعهای درخصوص جایگاه آموزش عالی در قانون اساسی ضرورت پیدا کرد.
ـ آموزش، مقولهای یکپارچه است که از دبستان تا دبیرستان و سپس دانشگاه را دربرمیگیرد. متأسفانه در ایران تفکیک آموزش در سه وزارتخانۀ مجزا موجب شده است که فهم یکپارچۀ مفهوم حق بر آموزش، دستخوش کژفهمی شود. درحالیکه ازلحاظ مفهوم حقوقی، این مقوله یکپارچه است.
ـ در ابتدا قرار بود پیرامون اصل ۳۰ قانون اساسی واکاویهایی انجام شود. محقق در حین کار متوجه شد که تفسیر درست این اصل باید در پرتو اصول مرتبط دیگر همچون اصل سوم واصل چهلوسوم صورت گیرد؛ لذا، با عنایت به رویکرد سیستمی و انداموار به کل پیکرۀ قانون اساسی، سایر اصول نیز مورد توجه قرار گرفتند.
ـ بررسی پیشینۀ مطالعات ایرانی نشان داد که درخصوص اسناد بینالمللی نظیر اعلامیۀ حقوق بشر، کنوانسیون منع تبعیض در آموزش، میثاق حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و سایر اسناد، مطالعاتی انجام و منتشر شده است؛ لذا، بهمنظور پرهیز از تکرار این مطالعه در بخش خارجی، بر واکاوی قانون اساسی کشورها متمرکز شدیم. قانون اساسی ۳۰ کشور بررسی و با استفاده از نرمافزار مکس کیودا مضامین آنها تحلیل شد.
ـ پژوهشگر متعهد بود برای تحقق اصول مرتبط در قانون اساسی راهکارهایی ارائه کند. ازلحاظ درهمتنیدگی راهکارهای حقوقی با راهکارهای مدیریتی، ناگزیر در این بخش علاوه بر راهکارهای حقوقی، برای حفظ جامعیت، راهکارهایی درج شدند که هم جنبۀ حقوقی دارند و هم جنبۀ مدیریتی (ذوابعادند).
فهرست مطالب کتاب را می خوانید:
فصل اول: کلیات و روش تحقیق
فصل دوم: بیان مسئله
فصل سوم: پیشینه و ادبیات
یکم. نظریهها
دوم. مطالعات مربوط به برابری آموزش
سوم. نمونهمطالعات گسترش دسترسی به آموزش عالی
چهارم. نظرات تفسیری حقوقدانان پیرامون اصول مرتبط در قانون اساسی ایران
پنجم. مطالعات مربوط به تعهدات دولت
فصل چهارم: حق بر آموزش و آموزش عالی در قانون اساسی و قوانین عادی
فصل پنجم: وضعیت حق بر آموزش در ایران به زبان آمار
فصل ششم: حق بر آموزش در قوانین اساسی کشورهای جهان
فصل هفتم: جمعبندی و راهکارهای تحقق قانون اساسی
الف) جمعبندی و تحلیل
ب) راهکارهای مشترک و تیپ در سطح جهان برای تحقق حق بر آموزش عالی
ج) راهکارهای پیشنهادی برای ایران
کتاب همآفرینی برنامه درسی دیجیتال در آموزش عالی منتشر شد
| آخرین بروزرسانی: 1404/11/25 |
کتاب "همآفرینی برنامه درسی دیجیتال در آموزش عالی؛ راهنمای استادان برای طراحی آموزش برخط مبتنی بر کار تیمی" توسط دکتر مصطفی باقریانفر عضو هیئتعلمی مؤسسه پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی، ترجمه و به بهای ۱۸۲۰۰۰ هزار تومان از سوی انتشارات موسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی راهی بازار نشر شد.
.jpg)
به گزارش روابط عمومی موسسه مترجم در مقدمه کتاب چنین آورده:
در عصر دیجیتال، آموزش عالی با فرصتها و چالشهای بیسابقهای مواجه است. گسترش آموزشهای برخط و ترکیبی، نیاز به طراحی برنامههای درسی نوآورانه، مؤثر و متناسب با نیازهای دانشجویان را بیش از پیش ضروری کرده است. این برنامهها نهتنها نیازمند محتوای آموزشی باکیفیت و مطابق با استانداردهای علمی هستند، بلکه نیازمند رویکردی همآفرینانه و مشارکتیاند که توانمندیهای سازمانی، دانش تخصصی استادان و تجربه ذینفعان مختلف را یکپارچه سازد. کتاب حاضر، با عنوان همآفرینی برنامه درسی دیجیتال در آموزش عالی: راهنمای استادان برای طراحی آموزش برخط مبتنی بر کار تیمی تلاش دارد این مسیر پیچیده و چالشبرانگیز را بهشکلی گامبهگام و عملیاتی روشن سازد. نگارندگان کتاب - آلن آ. نوگیو، امی جی. هیلبلینک و استیسی فون برگر- تلاش کردند تا فرایند تدوین برنامه درسی همآفرینانه را بهگونهای تشریح کنند که برای اعضای هیئتعلمی باتجربه و کمتجربه قابل استفاده باشد. این کتاب با تمرکز بر پنج محور اصلی، مسیر کامل طراحی، پیادهسازی و بهبود مستمر برنامههای درسی دیجیتال و ترکیبی را ارائه میدهد.
علاقمندان می توانند برای خرید کتاب با شماره ۲۳۵۱۷۱۶۴ تماس حاصل فرمایند.
چاپ کتاب آموزش مبتنی بر پژوهش؛ راهنمای عملی ویژۀ اعضای هیئتعلمی دانشگاههای کشور
| آخرین بروزرسانی: 1404/11/25 |
کتاب آموزش مبتنی بر پژوهش؛ راهنمای عملی ویژۀ اعضای هیئتعلمی دانشگاههای کشور توسط دکتر زهرا رشیدی عضو هیات علمی موسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی تالیف و به بهای ۲۳۴ هزار تومان از سوی انتشارات موسسه راهی بازار نشر شد.
به گزارش روابط عمومی موسسه مولف در مقدمه کتاب چنین آورده:
آموزش و یادگیری همواره بخشی گسترده از تجربۀ انسانی را دربرگرفتهاند و در دنیای امروز، هیچکس بینیاز از آنها نیست. بااینحال، تحولات شتابناک فناورانه و اجتماعی در دهههای اخیر، ضرورت بازنگری در دیدگاهها و شیوههای آموزشی را دوچندان کرده است. نظام آموزش عالی نیز از این تغییرات مصون نمانده است و دیگر نمیتوان با رویکردهای سنتی به آن نگریست.
نشستن در کلاسهای ایستا، گوشدادن به روایت یکنواخت استاد، حفظکردن مطالب و اضطراب امتحان، همچنان مؤلفههای غالب در تجربۀ آموزش دانشگاهی بسیاری از دانشجویاناند؛ اما پرسشهایی جدی در پس این تجربهها شکل میگیرد: چرا دانشجویان از تعطیلی کلاسها خشنود میشوند؟ چرا تمایلی به یادگیری نشان نمیدهند؟ آیا آموزش عالی توانسته است محیطی برای یادگیری معنادار، عمیق و پایدار فراهم کند؟ آیا نظام موجود، پاسخی شایسته به نیازهای جامعه و بازار کار ارائه داده است؟
این پرسشها، نگارنده را در مسیر تأملاتی مستمر و پژوهشهایی هدفمند قرار دادند. مطالعۀ تجارب جهانی آموزش، بررسی چالشهای بومی و واکاوی اسناد و راهبردهای نظام آموزش عالی ایران، به شکلگیری ایدهای منجر شد که میکوشد بهجای اصلاحات سطحی، نگاهی تازه به ماهیت آموزش دانشگاهی داشته باشد: رویکردی که از آن با عنوان آموزش مبتنی بر پژوهشیاد میشود.
رویکرد آموزش مبتنی بر پژوهش، برخلاف تلقی رایج از آن، صرفاً به استفاده از یافتههای علمی در محتوا اکتفا نمیکند، بلکه میکوشد تا پژوهش را در بطن فرایند یاددهی-یادگیری جای دهد. در این رویکرد، یادگیری نه با انتقال اطلاعات، بلکه با درگیری فعال، مسئلهمحور، نقادانه و کنجکاوانۀ دانشجو در مواجهه با دانش شکل میگیرد. این تمایز بنیادین، در سرتاسر اثر حاضر مورد توجه قرار گرفته است.
آموزش و یادگیری همواره بخشی گسترده از تجربۀ انسانی را دربرگرفتهاند و در دنیای امروز، هیچکس بینیاز از آنها نیست. بااینحال، تحولات شتابناک فناورانه و اجتماعی در دهههای اخیر، ضرورت بازنگری در دیدگاهها و شیوههای آموزشی را دوچندان کرده است. نظام آموزش عالی نیز از این تغییرات مصون نمانده است و دیگر نمیتوان با رویکردهای سنتی به آن نگریست.
نشستن در کلاسهای ایستا، گوشدادن به روایت یکنواخت استاد، حفظکردن مطالب و اضطراب امتحان، همچنان مؤلفههای غالب در تجربۀ آموزش دانشگاهی بسیاری از دانشجویاناند؛ اما پرسشهایی جدی در پس این تجربهها شکل میگیرد: چرا دانشجویان از تعطیلی کلاسها خشنود میشوند؟ چرا تمایلی به یادگیری نشان نمیدهند؟ آیا آموزش عالی توانسته است محیطی برای یادگیری معنادار، عمیق و پایدار فراهم کند؟ آیا نظام موجود، پاسخی شایسته به نیازهای جامعه و بازار کار ارائه داده است؟
این پرسشها، نگارنده را در مسیر تأملاتی مستمر و پژوهشهایی هدفمند قرار دادند. مطالعۀ تجارب جهانی آموزش، بررسی چالشهای بومی و واکاوی اسناد و راهبردهای نظام آموزش عالی ایران، به شکلگیری ایدهای منجر شد که میکوشد بهجای اصلاحات سطحی، نگاهی تازه به ماهیت آموزش دانشگاهی داشته باشد: رویکردی که از آن با عنوان آموزش مبتنی بر پژوهشیاد میشود.
رویکرد آموزش مبتنی بر پژوهش، برخلاف تلقی رایج از آن، صرفاً به استفاده از یافتههای علمی در محتوا اکتفا نمیکند، بلکه میکوشد تا پژوهش را در بطن فرایند یاددهی-یادگیری جای دهد. در این رویکرد، یادگیری نه با انتقال اطلاعات، بلکه با درگیری فعال، مسئلهمحور، نقادانه و کنجکاوانۀ دانشجو در مواجهه با دانش شکل میگیرد. این تمایز بنیادین، در سرتاسر اثر حاضر مورد توجه قرار گرفته است.
در آستانه هفته پژوهش انجام شد: رونمایی از ۸ عنوان کتاب تازه منتشرشده با همکاری مشترک مؤسسه پژوهش و معاونت فناوری و نوآوری وزارت علوم
| آخرین بروزرسانی: 1404/9/24 |
در جریان بازدید دکتر شهیکی، معاون فناوری و نوآوری وزارت علوم از موسسه پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی، از مجموعه هشت عنوان کتاب تخصصی که با همکاری مشترک مؤسسه پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی و معاونت فناوری و نوآوری وزارت علوم منتشر شدهاند، رونمایی شد.
این آثار مجموعهای از منابع روز و مرجع در حوزه اکوسیستم کارآفرینی هستند و میتوانند در توسعه زیستبوم نوآوری و توانمندسازی دانشگاهها و پژوهشگران نقشآفرین باشند.
کتاب اکوسیستم استارتآپها؛ رویکرد جامع پشتیبانی
نویسندگان: آدام نووتنی، اینار راسموسن، تامی اچ. کلاوسن، یوهان ویکلوند مترجم: دکتر محمد عزیزی
این کتاب با تمرکز بر اکوسیستمهای کارآفرینی و نقش انکوباتورها، روند شکلگیری و رشد استارتآپها را بررسی میکند. مقدمه مترجم با تاکید بر اهمیت حمایت ساختاری و شبکهسازی، کتاب را راهنمایی کاربردی برای فعالان حوزه نوآوری معرفی میکند.
کتاب سازمانهای حمایتکننده استارتآپ
نویسندگان: آدام نووتنی، اینار راسموسن، تامی اچ. کلاوسن، یوهان ویکلوند مترجم: دکتر محمد عزیزی
اثری تحلیلی درباره نقش نهادهای حمایتی در اتصال ایدههای نوآورانه به بازار. در مقدمه مترجم اشاره شده است که کتاب با ارائه مطالعات تطبیقی و تجربی، منبعی ارزشمند برای مدیران و سیاستگذاران اکوسیستم نوآوری است.
کتاب انتقال فناوری و کارآفرینی دانشگاهی
ویراستاران: آلبرت اِن. لینک، دونالد اِس. سیگل، مایک رایت مترجم: دکتر امیر عسگری
کتاب به تبیین پیوند دانشگاه، صنعت و سیاستگذاری میپردازد. مقدمه مترجم با اشاره به کمبود منابع فارسی معتبر در این حوزه، کتاب را راهگشا در فهم سازوکار انتقال فناوری و ارزشآفرینی علمی معرفی میکند.
کتاب کارآفرینی فناورانه؛ از نوآوری تا توسعه
نویسندگان: فرانسوا ثرین، فرانسیسکو آپیو، هیونگ سوک یون مترجم: دکتر عبدالله کریمزاده
کتاب با ارائه نمونههای واقعی از پروژههای فناورانه، روندهای نوآوری در جهان را تحلیل میکند. در مقدمه مترجم این کتاب پلی میان نظریه و عمل معرفی شده و بهعنوان مرجع برای سیاستگذاران و پژوهشگران توصیه میشود.
کتاب مطالعات کارآفرینی فناورانه
نویسندگان: فرانسوا ثرین، فرانسیسکو آپیو، هیونگ سوک یون مترجم: دکتر عبدالله کریمزاده
اثری پژوهشی و تحلیلی برای درک سازوکارهای توسعه نوآوری و اکوسیستمهای فناورانه. مقدمه مترجم کتاب را ابزاری برای تحلیل نظری و طراحی سیاستهای توسعهای در حوزه کارآفرینی فناورانه معرفی میکند.
کتاب موتورهای اکوسیستم کارآفرینی؛ مراکز رشد و شتابدهندهها
نویسندگان: سرفراز ا. میان، مگنوس کلوفستن، ودید لامین مترجمان: سیداسماعیل موسوی، سیدمحمدامین موسوی
مجموعهای منتخب از دستنامه پژوهش انکوباسیون که نقش مراکز رشد و شتابدهندهها را بررسی میکند. در مقدمه آمده است که کتاب نگاهی جامع از مبانی نظری تا تجربههای موفق جهانی ارائه میدهد.
کتاب سیاستهای ملی و منطقهای برای مراکز رشد
نویسندگان: سرفراز ا. میان، مگنوس کلوفستن، ودید لامین مترجمان: سیداسماعیل موسوی، سیدمحمدامین موسوی
کتاب با بررسی نمونههای ۱۱ کشور جهان، درسآموختههای سیاستی مراکز رشد و شتابدهندهها را ارائه میدهد. مقدمه مترجمان تأکید دارد که آثار میتواند مبنای برنامهریزی بومی حمایت از استارتآپها قرار گیرد.
ارزیابی عملکرد مراکز رشد
نویسندگان: سرفراز ا. میان، مگنوس کلوفستن، ودید لامین مترجمان: سیداسماعیل موسوی، سیدمحمدامین موسوی
تمرکز کتاب بر شاخصهای ارزیابی مراکز رشد، شبکهسازی و سازوکار انتخاب استارتآپهاست. در مقدمه، اهمیت این اثر برای مدیران مراکز رشد و برنامهریزان اکوسیستم نوآوری برجسته شده است.
این آثار مجموعهای از منابع روز و مرجع در حوزه اکوسیستم کارآفرینی هستند و میتوانند در توسعه زیستبوم نوآوری و توانمندسازی دانشگاهها و پژوهشگران نقشآفرین باشند.
کتاب اکوسیستم استارتآپها؛ رویکرد جامع پشتیبانی
نویسندگان: آدام نووتنی، اینار راسموسن، تامی اچ. کلاوسن، یوهان ویکلوند مترجم: دکتر محمد عزیزی
این کتاب با تمرکز بر اکوسیستمهای کارآفرینی و نقش انکوباتورها، روند شکلگیری و رشد استارتآپها را بررسی میکند. مقدمه مترجم با تاکید بر اهمیت حمایت ساختاری و شبکهسازی، کتاب را راهنمایی کاربردی برای فعالان حوزه نوآوری معرفی میکند.
کتاب سازمانهای حمایتکننده استارتآپ
نویسندگان: آدام نووتنی، اینار راسموسن، تامی اچ. کلاوسن، یوهان ویکلوند مترجم: دکتر محمد عزیزی
اثری تحلیلی درباره نقش نهادهای حمایتی در اتصال ایدههای نوآورانه به بازار. در مقدمه مترجم اشاره شده است که کتاب با ارائه مطالعات تطبیقی و تجربی، منبعی ارزشمند برای مدیران و سیاستگذاران اکوسیستم نوآوری است.
کتاب انتقال فناوری و کارآفرینی دانشگاهی
ویراستاران: آلبرت اِن. لینک، دونالد اِس. سیگل، مایک رایت مترجم: دکتر امیر عسگری
کتاب به تبیین پیوند دانشگاه، صنعت و سیاستگذاری میپردازد. مقدمه مترجم با اشاره به کمبود منابع فارسی معتبر در این حوزه، کتاب را راهگشا در فهم سازوکار انتقال فناوری و ارزشآفرینی علمی معرفی میکند.
کتاب کارآفرینی فناورانه؛ از نوآوری تا توسعه
نویسندگان: فرانسوا ثرین، فرانسیسکو آپیو، هیونگ سوک یون مترجم: دکتر عبدالله کریمزاده
کتاب با ارائه نمونههای واقعی از پروژههای فناورانه، روندهای نوآوری در جهان را تحلیل میکند. در مقدمه مترجم این کتاب پلی میان نظریه و عمل معرفی شده و بهعنوان مرجع برای سیاستگذاران و پژوهشگران توصیه میشود.
کتاب مطالعات کارآفرینی فناورانه
نویسندگان: فرانسوا ثرین، فرانسیسکو آپیو، هیونگ سوک یون مترجم: دکتر عبدالله کریمزاده
اثری پژوهشی و تحلیلی برای درک سازوکارهای توسعه نوآوری و اکوسیستمهای فناورانه. مقدمه مترجم کتاب را ابزاری برای تحلیل نظری و طراحی سیاستهای توسعهای در حوزه کارآفرینی فناورانه معرفی میکند.
کتاب موتورهای اکوسیستم کارآفرینی؛ مراکز رشد و شتابدهندهها
نویسندگان: سرفراز ا. میان، مگنوس کلوفستن، ودید لامین مترجمان: سیداسماعیل موسوی، سیدمحمدامین موسوی
مجموعهای منتخب از دستنامه پژوهش انکوباسیون که نقش مراکز رشد و شتابدهندهها را بررسی میکند. در مقدمه آمده است که کتاب نگاهی جامع از مبانی نظری تا تجربههای موفق جهانی ارائه میدهد.
کتاب سیاستهای ملی و منطقهای برای مراکز رشد
نویسندگان: سرفراز ا. میان، مگنوس کلوفستن، ودید لامین مترجمان: سیداسماعیل موسوی، سیدمحمدامین موسوی
کتاب با بررسی نمونههای ۱۱ کشور جهان، درسآموختههای سیاستی مراکز رشد و شتابدهندهها را ارائه میدهد. مقدمه مترجمان تأکید دارد که آثار میتواند مبنای برنامهریزی بومی حمایت از استارتآپها قرار گیرد.
ارزیابی عملکرد مراکز رشد
نویسندگان: سرفراز ا. میان، مگنوس کلوفستن، ودید لامین مترجمان: سیداسماعیل موسوی، سیدمحمدامین موسوی
تمرکز کتاب بر شاخصهای ارزیابی مراکز رشد، شبکهسازی و سازوکار انتخاب استارتآپهاست. در مقدمه، اهمیت این اثر برای مدیران مراکز رشد و برنامهریزان اکوسیستم نوآوری برجسته شده است.
سایر مطالب این بخش
چاپ کتاب تعاریف و مفاهیم آماری
- 1394/9/14 -