وزارت علوم، تحقیقات و فناوری

نشست گرامی‌داشت هفته دولت و روز کارمند با حضور اعضای هیئت‌رئیسه و جمعی از کارکنان مؤسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی برگزار شد و در این مراسم، ضمن گرامی‌داشت میلاد باسعادت حضرت محمد(ص) و ولادت حضرت امام جعفر صادق(ع)، از هفت نفر از کارکنان منتخب مؤسسه تقدیر به عمل آمد.
 

دکتر علی خورسندی، رئیس مؤسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی، در این نشست ضمن تبریک میلاد با سعادت پیامبر اکرم(ص)، ولادت حضرت امام جعفر صادق(ع) و هفته دولت، با اشاره به تغییر جهت‌گیری‌های کلان در عرصه پژوهش گفت: در گذشته‌، زمانی که از پژوهش صحبت می‌کردیم، بیشتر منظور «تولید متن» بود؛ اما عصر تسلط متن بسر آمده است و جهان امروز، جهان «تولید اثر» است و اگر متنی هم تولید شود باید اثر وضعی ایجاد کند؛ در غیراینصورت «زوال اثر» اتفاق می افتد.
وی افزود: زحماتی که امروز برای تولید علم و پژوهش انجام می‌دهیم، در نهایت باید به تولید اثر و اثرگذاری در ابعاد اجتماعی و تخصصی منجر شود و این نگاه باید در سپهر پژوهش کشور نیز جا بیفتد. «تولید متن» به خودی خود دیگر جایگاهی ندارد و هدف اصلی از فعالیت پژوهشی، تاثیراتی است که این فعالیت‌ها در جامعه، عرصه عمومی و در عرصه‌های مختلف تخصصی و علمی بر جای می‌گذارد.

کارکنان، بخشی از حافظه و سرمایه دانشی سازمان هستند
رئیس مؤسسه در ادامه، با اشاره به جایگاه کارکنان در سازمان‌های پژوهشی اظهار کرد: در مؤسسات پژوهشی، کارکنان را نباید صرفاً «نیروهای پشتیبان» تلقی کرد. کارکنان، به تعبیری «حافظه سازمان» هستند. وقتی از چرخه تولید و اشتراک دانش سازمان صحبت می‌کنیم، باید توجه داشته باشیم که هر همکار، بخشی از تجربه، دانش و حافظه سازمانی است.
خورسندی ادامه داد: بازنشسته شدن یا رفتن یک همکار فقط جدایی فرد از موسسه نیست؛ در واقع، بخشی از تجربه و حافظه سازمانی است که از مؤسسه کوچ می‌شود. یک همکار، کارمند یا کارشناس، صرفاً نیروی انسانی سازمان و با توانمندی‌های فردی و حرفه‌ای نیست؛ بلکه بخشی از حافظه سازمانی و دانش انباشتی سیال سازمان است. بنابراین ما باید ارزش با هم بودن و در کنار هم کار کردن و فرایند هم‌آفرینی ظرفیت‌های دانشی در سازمان را بیشتر بدانیم.
وی تأکید کرد: به اعتقاد من، یک مؤسسه زمانی می‌تواند ادعا کند که به بلوغ سازمانی رسیده است که این موضوع را فهم کرده باشد و بداند همکار، کارمند و کارشناس آن نه تنها بخشی از حافظه و سرمایه دانشی سازمان است، بلکه ستون پنهان پژوهش و تولید دانش است. اگر چنین نگاهی شکل بگیرد، مسئله اعتماد متقابل و هم‌افزایی میان نیروهای دانشی سازمان توسعه خواهد یافت.

روز واقعی کارمند از فردا شروع می‌شود
رئیس مؤسسه با بیان اینکه «امروز فقط روز کارمند نیست؛ روز واقعی کارمند از فردا شروع می‌شود»، گفت: آنچه اهمیت دارد، هم‌احساسی و هم‌پیوندی دانشی که از فردا بین همه اعضا و کارکنان در موسسه افزایش می‌یابد. در چنین حالتی است که سرمایه اعتماد در موسسه شکل می‌گیرد.
خورسندی با اشاره به تغییر پارادایم در جهت‌گیری های اصلی پژوهش در جهان و اهمیت روزافزون نقش یاوران پژوهشی افزود: با توجه به پارادایمی که در جهان شکل گرفته و با عبور از مفهوم صرفِ تولید متن، نقش یاوران پژوهشی بسیار مهم‌تر شده است. امروز کارکنان و کارشناسان ما فقط نیروهای پشتیبانی نیستند؛ تک‌تک کارشناسان ما بخشی از «زنجیره تولید اثر» موسسه هستند.

کارکنان، «نیمه کامل» پژوهش و تولید دانش
وی تصریح کرد: حتی کمی ایده‌آل‌تر به این موضوع هم می توان نگاه کرد؛ کارکنان و کارشناسان ما نیمه دوم همکاران علمی ما در پژوهش و تولید دانش نیستند، بلکه «نیمه کامل» پژوهش و تولید دانش در موسسه هستند. اگر کارشناسان و یاوران پژوهشی نباشند، بسیاری از فعالیت‌های پژوهشی و تولید اثر اساساً به فرجام نخواهد رسید.
 

اگر فردا در این مؤسسه نباشم، چه خللی ایجاد می‌شود؟

رئیس مؤسسه در ادامه، پرسشی را برای تأمل بیشتر مطرح کرد و گفت: به عنوان کسی که باید پاسخگو باشد، تمایل دارم پرسش سازمانی مهمی را مطرح کنم؛ پرسشی که همواره از خودم می پرسم و انتظار دارم همکارانم هم از خودشان بپرسند و روی آن تامل جدی‌تری داشته باشند. پرسش این است که «اگر فردا در این مؤسسه نباشم، چه خللی برای مؤسسه ایجاد می‌شود؟! چه اتفاق بدی ممکن است بیفتد و یا چه اتفاق خوبی ممکن است در نبود من رخ دهد؟ فلسفه طرح این پرسش غالبا برای خودشناسی حرفه‌ای است؛ اینکه موقعیت من در این «لحظه سازمان» چیست؛ اثر و «تاثیر اکنون» من در این سازمان چگونه است؟ اگر چنین پرسشی را هر روز از خودمان بپرسیم، هم رشد فردی اتفاق می افتد و هم تعالی سازمانی میسر می‌شود.
خورسندی افزود: این پرسش بسیار بنیادی و بنیان‌ساز است و هر یک از ما باید از خودمان بپرسیم که آیا حضورمان در سازمان تفاوتی ایجاد می‌کند یا خیر؟
 

اعتبار علمی و سرمایه انسانی؛ دو دارایی بزرگ مؤسسه

وی در ادامه با اشاره به شرایط مادی و امکاناتی و فیزیکی مؤسسه اظهار کرد: مؤسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی از لحاظ منابع فیزیکی و تسهیلاتی ممکن است یکی از فقیرترین مؤسسات آموزش عالی کشور باشد؛ اما در مقابل دارایی‌های کم نظیری داریم؛ دو دارایی بزرگ ما یکی اعتبار اجتماعی و علمی موسسه است و دیگری سرمایه انسانی بی‌نظیر که در موسسه از آن برخورداریم.
رئیس مؤسسه خاطرنشان کرد: با وجود محدودیت‌های مادی، مؤسسه از غنی‌ترین سرمایه‌های انسانی برخوردار است و این باور حاصل بازخوردی است که از اجتماع آموزش عالی کشور دریافت می‌کنیم. افتخار ما این است که اگرچه از نظر مادی ضعیف هستیم، اما از نظر سرمایه انسانی غنی هستیم.

چابکی نیروی انسانی؛ یکی از مزیت‌های مؤسسه
خورسندی همچنین با اشاره به چابکی ساختار نیروی انسانی مؤسسه گفت: مؤسسه از نظر نیروی انسانی یکی از چابک‌ترین مجموعه‌های وزارت علوم است و نسبت اعضای هیئت علمی به کارکنان و کارشناسان علمی عدد «یک» است که این عدد در میان موسسات آموزش عالی و پژوهشی کم نظیر است. این چابکی سازمانی که داریم حاصل تلاش جمعی همکاران هیات علمی و کارکنان غیرهیئت علمی است.
وی در پایان، با تبریک مجدد روز کارمند، از کارکنان پرتلاش مؤسسه قدردانی کرد و گفت: از همه کارکنان متعهد، صدیق و سخت‌کوش مؤسسه تشکر می‌کنم و امیدوارم این سرمایه انسانی ارزشمند، بیش از گذشته در مسیر اثرگذاری و پیشرفت مؤسسه و دانش‌پژوهی در حوزه آموزش عالی قرار گیرد.