آدرس ایمیل خود را وارد نمایید
ثبت
مطالب پایگاه
پیام خود را بنویسید
کتاب "دانشگاه مسئولیتپذیر کاوشی در بافتار نوردیک و ورای آن " توسط دکتر رضا مهدی عضو هیئت علمی مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی و پویا خوئی دانشآموخته مطالعات ترجمه دانشگاه علامه طباطبائی ترجمه و از سوی انتشارات موسسه به مبلغ ۴۹۰ هزار تومان راهی بازار نشر شد.
به گزارش روابط عمومی موسسه مترجمان در مورد کتاب چنین آورده اند:
کشورهای منطقه نوردیک و شمال اروپا همواره در ارزیابیهای بینالمللی، در زمره برترین نظامهای آموزشی جهان جای داشتهاند؛ بااینحال، آنچه این منطقه را بهراستی متمایز میسازد، نه صرفاً کیفیت بالای آموزش، بلکه الگوی منحصربهفرد و کمنظیر همکاریهای منطقهای در عرصه علم و آموزش است. این کشورها، در عین حفظ استقلال کامل در سیاستگذاریهای ملی، توانستهاند بهشکلی موفق، منطقه آموزشی یکپارچه پدید آورند؛ بهگونهای که شهروندان آنها میتوانند تقریباً بدون مانع در سراسر این حوزه جغرافیایی به تحصیل، پژوهش و اشتغال بپردازند. در این چارچوب، شورای وزیران نوردیک، بهعنوان یک نهاد رسمی همکاری میان این کشورها، چشمانداز بلندپروازانه تبدیل این منطقه به یکپارچهترین حوزه آموزشی جهان تا سال ۲۰۳۰ را ترسیم کرده است. این هدف، در قالب برنامه همکاری سالهای ۲۰۲۵ تا ۲۰۳۰ و بر پایه پنج محور اساسی دنبال میشود: تضمین دسترسی همگانی به آموزش باکیفیت در سراسر زندگی، همسوسازی نظامهای آموزشی با نیازهای متحول بازار کار، ارتقای جایگاه پژوهش در سطح بینالمللی، صیانت و گسترش زبانهای شمال اروپا، و سرانجام، تعمیق یکپارچگی در عرصه آموزش و پژوهش.
برخلاف بسیاری از کشورهای انگلیسیزبان که آموزش عالی را بهطور فزاینده در چارچوب منطق بازار و تجاریسازی تعریف میکنند، سنت شمال اروپا بر اصولی چون دسترسی همگانی، عدالت آموزشی و تأمین مالی دولتی استوار است. دراینمیان، نروژ همچنان به سیاست آموزش رایگان در دانشگاههای دولتی پایبند مانده و سایر کشورهای منطقه نیز الگوهای شهریهای متعادلی را برگزیدهاند که ضمن تأمین منابع مالی، مانع جدی بر سر راه دسترسی ایجاد نمیکند.
در چنین بستری، مسئولیتپذیری اجتماعی دانشگاه نه یک فعالیت حاشیهای یا داوطلبانه، بلکه رسالت نهادی و ساختاریافته تلقی میشود. این رویکرد، که در قالب «مأموریت سوم» دانشگاهها صورتبندی شده، فراتر از آموزش و پژوهش، بر نقش دانشگاه در قبال جامعه تأکید دارد. ابعاد عملی این مسئولیتپذیری را میتوان در سه حوزه اصلی مشاهده نمود: نخست، مسئولیت در قبال توسعه پایدار و پیشگامی در مواجهه با بحران اقلیم؛ بهگونهای که اسناد راهبردی دانشگاههای منطقه، تغییرات اقلیمی را مهمترین چالش معاصر دانستهاند. برای نمونه، راهبرد ۲۰۳۰ دانشگاه اسلو بر نقش این دانشگاه در تربیت نیروی انسانی متخصص، انجام پژوهشهای بنیادین و بهکارگیری دانش در حل این بحران تأکید دارد. دوم، مسئولیت در قبال توسعه منطقهای و جوامع محلی؛ دانشگاهها، بهویژه در مناطق کمجمعیت، نقشی فراتر از شاخصهای اقتصادی ایفا کرده و در تقویت انسجام اجتماعی، کیفیت زندگی و هویت منطقهای مؤثرند. سوم، مسئولیت در قبال گفتمان عمومی و سیاستگذاری مبتنی بر شواهد؛ بهگونهای که دانشگاهها با ترویج شفافیت، گفتگوی عمومی و خلق و انتقال دانش، به ارتقای اعتماد اجتماعی نسبت به علم و دانش مدد میرسانند. دراینمیان، نکته اساسی آن است که مسئولیتپذیری اجتماعی در این الگو، نه برآمده از الزامهای بیرونی، بلکه زاییده و برآمده از دل آزادی علمی و استقلال نهادی است.
کتاب دانشگاه مسئولیتپذیر؛ کاوشی در بافتار نوردیک و ورای آن با تمرکز بر تجربه کشورهای شمال اروپا، به واکاوی تحول مفهومی و نهادی مسئولیت اجتماعی در نظام آموزش عالی میپردازد. نویسندگان این اثر، با رویکرد میانرشتهای، تاریخچه و روند تکامل مفهوم دانشگاه مسئولیتپذیر را بررسی کرده و نشان میدهند که دانشگاههای این منطقه چگونه به نهادهایی پاسخگو و متعهد در قبال جامعه بدل میشوند. این کتاب، ضمن طرح پرسشهای بنیادین درباره ماهیت، کارکرد و نسبت دانشگاه با توسعه پایدار و حل مسائل بغرنج جهانی، میکوشد پاسخی مستند و تحلیلی به آنها ارائه دهد. همچنین، با مطالعه اجمالی تجربههایی از کشورهایی چون اندونزی، بریتانیا و اسپانیا، افق مقایسهای گستردهتری پیشروی خواننده میگشاید و بستری برای فهم شباهتها و تفاوتهای الگوهای مسئولیت اجتماعی دانشگاه در نظامهای آموزش عالی مختلف فراهم میسازد.
به باور مترجمان، با توجه به تأکیدات اخیر سیاستگذاران آموزش عالی ایران، ازجمله طرح موضوع «مسئولیت اجتماعی دانشگاههای ایرانی» این اثر میتواند منبعی الهامبخش و راهگشا برای تأمل و بازاندیشی در نقش نهاد دانشگاه در جامعه در حال تحول ایرانی باشد.
علاقمندان می توانند برای خرید کتاب با شماره ۲۳۵۱۷۱۶۷ تماس حاصل فرمایند.
کشورهای منطقه نوردیک و شمال اروپا همواره در ارزیابیهای بینالمللی، در زمره برترین نظامهای آموزشی جهان جای داشتهاند؛ بااینحال، آنچه این منطقه را بهراستی متمایز میسازد، نه صرفاً کیفیت بالای آموزش، بلکه الگوی منحصربهفرد و کمنظیر همکاریهای منطقهای در عرصه علم و آموزش است. این کشورها، در عین حفظ استقلال کامل در سیاستگذاریهای ملی، توانستهاند بهشکلی موفق، منطقه آموزشی یکپارچه پدید آورند؛ بهگونهای که شهروندان آنها میتوانند تقریباً بدون مانع در سراسر این حوزه جغرافیایی به تحصیل، پژوهش و اشتغال بپردازند. در این چارچوب، شورای وزیران نوردیک، بهعنوان یک نهاد رسمی همکاری میان این کشورها، چشمانداز بلندپروازانه تبدیل این منطقه به یکپارچهترین حوزه آموزشی جهان تا سال ۲۰۳۰ را ترسیم کرده است. این هدف، در قالب برنامه همکاری سالهای ۲۰۲۵ تا ۲۰۳۰ و بر پایه پنج محور اساسی دنبال میشود: تضمین دسترسی همگانی به آموزش باکیفیت در سراسر زندگی، همسوسازی نظامهای آموزشی با نیازهای متحول بازار کار، ارتقای جایگاه پژوهش در سطح بینالمللی، صیانت و گسترش زبانهای شمال اروپا، و سرانجام، تعمیق یکپارچگی در عرصه آموزش و پژوهش.
برخلاف بسیاری از کشورهای انگلیسیزبان که آموزش عالی را بهطور فزاینده در چارچوب منطق بازار و تجاریسازی تعریف میکنند، سنت شمال اروپا بر اصولی چون دسترسی همگانی، عدالت آموزشی و تأمین مالی دولتی استوار است. دراینمیان، نروژ همچنان به سیاست آموزش رایگان در دانشگاههای دولتی پایبند مانده و سایر کشورهای منطقه نیز الگوهای شهریهای متعادلی را برگزیدهاند که ضمن تأمین منابع مالی، مانع جدی بر سر راه دسترسی ایجاد نمیکند.
در چنین بستری، مسئولیتپذیری اجتماعی دانشگاه نه یک فعالیت حاشیهای یا داوطلبانه، بلکه رسالت نهادی و ساختاریافته تلقی میشود. این رویکرد، که در قالب «مأموریت سوم» دانشگاهها صورتبندی شده، فراتر از آموزش و پژوهش، بر نقش دانشگاه در قبال جامعه تأکید دارد. ابعاد عملی این مسئولیتپذیری را میتوان در سه حوزه اصلی مشاهده نمود: نخست، مسئولیت در قبال توسعه پایدار و پیشگامی در مواجهه با بحران اقلیم؛ بهگونهای که اسناد راهبردی دانشگاههای منطقه، تغییرات اقلیمی را مهمترین چالش معاصر دانستهاند. برای نمونه، راهبرد ۲۰۳۰ دانشگاه اسلو بر نقش این دانشگاه در تربیت نیروی انسانی متخصص، انجام پژوهشهای بنیادین و بهکارگیری دانش در حل این بحران تأکید دارد. دوم، مسئولیت در قبال توسعه منطقهای و جوامع محلی؛ دانشگاهها، بهویژه در مناطق کمجمعیت، نقشی فراتر از شاخصهای اقتصادی ایفا کرده و در تقویت انسجام اجتماعی، کیفیت زندگی و هویت منطقهای مؤثرند. سوم، مسئولیت در قبال گفتمان عمومی و سیاستگذاری مبتنی بر شواهد؛ بهگونهای که دانشگاهها با ترویج شفافیت، گفتگوی عمومی و خلق و انتقال دانش، به ارتقای اعتماد اجتماعی نسبت به علم و دانش مدد میرسانند. دراینمیان، نکته اساسی آن است که مسئولیتپذیری اجتماعی در این الگو، نه برآمده از الزامهای بیرونی، بلکه زاییده و برآمده از دل آزادی علمی و استقلال نهادی است.
کتاب دانشگاه مسئولیتپذیر؛ کاوشی در بافتار نوردیک و ورای آن با تمرکز بر تجربه کشورهای شمال اروپا، به واکاوی تحول مفهومی و نهادی مسئولیت اجتماعی در نظام آموزش عالی میپردازد. نویسندگان این اثر، با رویکرد میانرشتهای، تاریخچه و روند تکامل مفهوم دانشگاه مسئولیتپذیر را بررسی کرده و نشان میدهند که دانشگاههای این منطقه چگونه به نهادهایی پاسخگو و متعهد در قبال جامعه بدل میشوند. این کتاب، ضمن طرح پرسشهای بنیادین درباره ماهیت، کارکرد و نسبت دانشگاه با توسعه پایدار و حل مسائل بغرنج جهانی، میکوشد پاسخی مستند و تحلیلی به آنها ارائه دهد. همچنین، با مطالعه اجمالی تجربههایی از کشورهایی چون اندونزی، بریتانیا و اسپانیا، افق مقایسهای گستردهتری پیشروی خواننده میگشاید و بستری برای فهم شباهتها و تفاوتهای الگوهای مسئولیت اجتماعی دانشگاه در نظامهای آموزش عالی مختلف فراهم میسازد.
به باور مترجمان، با توجه به تأکیدات اخیر سیاستگذاران آموزش عالی ایران، ازجمله طرح موضوع «مسئولیت اجتماعی دانشگاههای ایرانی» این اثر میتواند منبعی الهامبخش و راهگشا برای تأمل و بازاندیشی در نقش نهاد دانشگاه در جامعه در حال تحول ایرانی باشد.
علاقمندان می توانند برای خرید کتاب با شماره ۲۳۵۱۷۱۶۷ تماس حاصل فرمایند.
کلیدواژه ها: چاپ کتاب | ترجمه |